Galicia volve situarse no centro do mapa do narcotráfico en España. As Forzas e Corpos de Seguridade do Estado decomisaron 9,3 toneladas de cocaína na comunidade durante 2025, un incremento espectacular do 386% respecto ao ano anterior. A cifra representa o 12,1% de toda a cocaína incautada no conxunto do Estado.
Un salto sen precedentes nas incautacións
Poucas veces un dato estatístico conta unha historia tan nítida. Pasar das cifras discretas de 2024 a case dez toneladas de cocaína intervida en apenas doce meses non é un fenómeno habitual nas series policiais. E non é menor o detalle de que ese repunte concentre máis dunha décima parte de todo o decomisado en España, cando Galicia apenas supera o 5% da poboación do país.
A ninguén se lle escapa o que significa esa desproporción. A comunidade galega, coa súa extensa costa atlántica, as súas rías e a súa histórica relación coas rutas do haxix e a cocaína desde os anos oitenta, volve figurar como territorio de entrada e tránsito de estupefacientes cara ao resto de Europa. A estatística de 2023 vén confirmalo cunha contundencia difícil de discutir.
A Coruña, epicentro do decomiso
Convén lembrar que o repunte non se reparte de forma homoxénea polas catro provincias. A Coruña consolídase como o principal foco das incautacións, algo coherente coa xeografía do narcotráfico galego das últimas décadas, moi ligada ás Rías Baixas e á fachada occidental. Precisamente en localidades costeiras desa zona, como A Pobra do Caramiñal, desenvolvéronse operativos recentes con importantes decomisos de droga.
O certo é que a tradición das chamadas narcorías —clans familiares asentados na costa coruñesa e pontevedresa que durante décadas controlaron a entrada de cargamentos— deixou un tecido loxístico que as organizacións seguen aproveitando. Barcos, puntos de descarga, contactos marítimos e experiencia acumulada: aí está a clave de por que Galicia segue sendo porta de entrada pese aos sucesivos golpes policiais.
Que hai detrás do 386%
Difícil é interpretar un aumento desa magnitude cunha soa lectura. Un incremento do 386% nas incautacións pode reflectir, en primeiro lugar, unha maior presión policial: máis medios, máis intelixencia, máis colaboracións internacionais que rematan con alixos antes de que cheguen a terra. Pero tamén pode indicar que simplemente está circulando máis droga polas rutas galegas, algo que as forzas de seguridade levan tempo advertindo en relación co auxe dos narcosubmarinos e das embarcacións semirríxidas que operan desde as costas atlánticas.
Ambas as explicacións, de feito, non se exclúen. Canto máis activa é unha ruta, máis operacións se montan sobre ela e máis cargamentos caen. A estatística combinada de 2025 —case o triplo e medio do incautado o ano anterior— suxire que Galicia volveu ser, para as organizacións criminais, un corredor de primeira orde.
Un lastre histórico que reaparece
Quen repase a cronoloxía do narcotráfico en Galicia sabe que esta comunidade xa viviu a súa época máis negra entre os anos oitenta e os noventa, cando os grandes clans converteron as rías en porta de entrada do haxix e, máis tarde, da cocaína suramericana. Aquilo deixou secuelas sociais profundas en comarcas enteiras e unha reputación que a comunidade intentou sacudirse durante décadas.
Os datos de 2025 véñenlle lembrar a Galicia que esa páxina non está pechada. A droga que entra pola costa non queda en Galicia: alimenta o consumo en toda España e en Europa, mentres o diñeiro sucio e a violencia asociada ao reparto de territorios golpear, primeiro, as localidades que serven de plataforma loxística. Demasiado tempo convivindo co mesmo problema.
Únete a la conversación
En esta sección solo pueden comentar usuarios registrados.