Un veciño de Lavadores, en Vigo, acusado de matar a súa irmá de 71 anos durante un brote psicótico no domicilio familiar da rúa Curros en abril de 2024, pretendía saír do cárcere e mudarse a unha vivenda alugada polo seu fillo mentres agardaba a celebración do xuízo con xurado. A Audiencia Provincial de Pontevedra dixo que non. E os motivos da negativa din moito sobre os límites da chamada prisión provisional atenuada.
Dous anos na enfermería de A Lama
O procesado permanece en prisión provisional desde hai máis de dous anos. Non nun módulo ordinario, senón ingresado na enfermería do penal pontevedrés de A Lama, consecuencia directa da enfermidade psiquiátrica que padece e que, segundo a acusación, estaba na orixe do brote que acabou coa vida da súa irmá. Convén recordar o momento procesal: cando se cumpriron os dous anos de arresto, a Fiscalía solicitou unha nova prórroga do encarceramento, e a defensa reaccionou cunha alternativa concreta.
Esa alternativa pasaba por unha prisión provisional atenuada no domicilio designado polo fillo do acusado. A vivenda, alugada por este último, ofrecíase como lugar de convivencia entre pai e fillo durante a espera do xuízo. A argumentación da defensa apoiábase en dous alicerces: o actual estado de saúde do interno, que ao seu xuízo faría invíbel calquera risco de fuga, e a ausencia de perigo de reiteración delitiva.
O fallo: un lazo familiar conxelado desde hai máis dunha década
Aí está a clave do rexeitamento xudicial. A Audiencia Provincial denegou a petición e, para iso, esgrimiu un dato revelador: o fillo do acusado non convive co seu pai desde hai doce anos. Ese distanciamento prolongado resta solidez, a xuízo do tribunal, ao proxecto de convivencia que se planteaba como alternativa ao ingreso penitenciario.
Non é menor o segundo argumento. O domicilio proposto, segundo recolle a resolución, non contaría nin con medidas de vixilancia nin con dispositivos terapéuticos axeitados para un enfermo psiquiátrico que atravesa unha causa por homicidio. Dito doutro modo: a casa do fillo non reúne as condicións de control e asistencia que a lei esixe cando se substitúe a cela polo domicilio familiar. A figura da prisión atenuada existe, pero non como un salvoconduto; esixe garantías.
O crime que conmocionou a parroquia
Os feitos que substancian a causa remóntanse a abril de 2024, cando a irmá do procesado, de 71 anos, foi atopada morta na casa familiar da rúa Curros, na parroquia viguesa de Lavadores. A investigación apuntou desde o primeiro momento a un brote psicótico do irmán como desencadeante da agresión mortal. Aquel suceso, pola súa natureza fratricida e polo perfil sanitario do presunto autor, marcou a veciñanza da zona e abriu un debate incómodo: o da atención aos enfermos mentais graves cando o sistema sanitario non chega a tempo.
Desde entón, o caso avanzou polos cauces ordinarios ata desembocar na fase previa a un xuízo con xurado, a fórmula procesal reservada en España para os delitos contra as persoas de maior gravidade. A vista preliminar dese xuízo xa tivo lugar, e queda pendente a celebración do xuízo oral propiamente dito.
Prisión atenuada: unha saída con condicións estritas
A figura xurídica invocada pola defensa permite, en determinados supostos, que un interno grave ou incurable cumpra a medida cautelar fóra do centro penitenciario. Pero a xurisprudencia acoutouna con esixencias: acreditación do estado de saúde, un contorno capaz de garantir a asistencia que o preso necesita e, cando procede, mecanismos de control. O tribunal pontevedrés entendeu que, neste caso, o vínculo roto durante doce anos e a carencia de soporte terapéutico no domicilio frustran eses requisitos.
Únete a la conversación
En esta sección solo pueden comentar usuarios registrados.