A aldea ourensá de A Bouza, asentada no concello de Viana do Bolo, ofrece desde a madrugada do xoves unha imaxe de devastación que custará tempo e esforzo borrar. Unha avenida súbita, desencadeada por choivas torrenciais, arrastrou en cuestión de minutos todo o que atopou ao seu paso, deixando un regueiro de lama, pedras e entullos que transformou por completo a fisonomía do lugar. Os veciños, moitos deles persoas maiores que viviron aquí toda a súa vida, enfróntanse agora á difícil tarefa de avaliar os danos mentres intentan recompoñer unha rutina rota de golpe.
Cuestión de minutos: a auga arrasouno todo
A rapidez do fenómeno foi o que máis impactou os residentes. Segundo relataron varios testemuños, o nivel da auga comezou a subir de forma vertixinosa sen apenas tempo para reaccionar. Algúns tiveron que refuxiarse apresuradamente nos seus vehículos para poñerse a salvo, mentres vían como a corrente levaba todo ao seu redor. En menos dun cuarto de hora, o que antes eran rúas transitables converteuse en torrentes de lama que superaron os tres metros de altura nas zonas máis baixas, soterrando coches, apeiros de labranza e mobiliario urbano.
A violencia da corrente non só danou vivendas e vehículos, senón que borrou literalmente unha das vías principais do núcleo, engulida por toneladas de restos arrastrados desde as ladeiras. Os veciños contemplaban atónitos como a paisaxe que coñecían desde nenos quedaba irrecoñecible nun intervalo de tempo asombrosamente breve. A sensación de impotencia e a incerteza sobre o futuro inmediato palpábanse no ambiente.
O forno comunal, soterrado baixo a lama
Entre as perdas máis simbólicas destaca a do forno da aldea, un espazo que durante xeracións serviu como punto de encontro e de abastecemento de pan para varias familias. O que ata a véspera era un lugar de conversa e tradición quedou reducido a un montículo de pedras e barro. Os veciños sinalaban o lugar cunha mestura de tristeza e resignación, lembrando que aínda o día anterior coceran pan alí. A desaparición deste elemento patrimonial reflicte a magnitude dunha avenida que non só causou danos materiais, senón que tamén levou parte da memoria colectiva da aldea.
Este forno non era un mero adorno: representaba a autosuficiencia e o carácter comunitario dunha poboación que, como moitas no rural galego, loita contra a despoboación e a falta de servizos. A súa destrución supón un duro golpe para a identidade do lugar e para a moral de quen aínda resiste nel. A reconstrución deste tipo de infraestruturas, máis alá do funcional, é tamén unha cuestión de arraigo e de dignidade.
Danos materiais e vehículos inutilizados
O balance provisional da avenida inclúe varias vivendas afectadas pola entrada de auga e lama, así como unha decena de vehículos que quedaron inservibles tras ser arrastrados ou soterrados polos entullos. As máquinas escavadoras xa traballan na zona para retirar os materiais acumulados e restablecer a circulación nas vías principais, aínda que a tarefa é ingente. Os servizos de emerxencia, que acudiron tras as primeiras alertas, continúan avaliando o alcance dos danos e prestando apoio aos afectados mentres se espera a chegada de axudas por parte das administracións.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.