Tres homes sentáronse este martes no Penal 1 de Ourense acusados de integrar unha trama para matricular e vender en España tres turismos presuntamente roubados en Portugal entre 2020 e 2021. O xuízo, que se iniciou coa declaración de peritos e testemuñas, suspendéuse pola ausencia de varias declaracións e retomarase o 10 de abril, cando está previsto que declaren os imputados. A Fiscalía reclama para eles dous anos e medio de prisión e unha multa por falsidade documental nun procedemento que, segundo a investigación, aproveitaba baleiros nos rexistros transfronteirizos. Os vehículos en cuestión eran dous BMW e un Mercedes que, segundo o sumario, foron nacionalizados e vendidos en territorio galego.
Segundo a acusación, a operación baseábase nunha cadea de intermediarios que facilitaban a chegada de coches procedentes de arrendamentos en Portugal que deixaban de pagarse antes de constar como roubados. En varios casos, os automóbiles matriculábanse a nome de empresas e particulares en España con documentación que, segundo a Fiscalía, non se correspondía coa realidade das transaccións. O procedemento chegou aos xulgados ourensáns tras unha investigación de tráfico que atribúe aos encausados a posta en circulación deses turismos.
A Fiscalía solicita para os procesados, aos que imputa un delito continuado de falsidade en documento mercantil, a pena de dous anos e seis meses de prisión e unha multa de 1.800 euros. O ministerio público sostén que, para poder inscribir os vehículos no rexistro español, achegáronse facturas e papeis comerciais que non respondían á verdadeira natureza das operacións. A investigación valora a continuidade da conduta e a intervención de varias persoas na cadea de compravenda como elementos agravantes.
No banquiño quedaron identificados como presuntos membros da trama Antonio P.H., propietario dunha empresa compradora, Eduardo D.G., sinalado como intermediario entre Portugal e España, e Óscar Manuel P.O., que supostamente xestionou as matriculacións desde unha xestoría. Ningún dos tres declarou na primeira sesión, xa que as súas defensas solicitaron que prestasen testemuño en último lugar; por iso, a súa intervención está prevista para a próxima sesión do xuízo. A Fiscalía pretende demostrar que cada un cumpriu un papel definido no circuíto que permitiu ocultar a orixe real dos vehículos.
Un traballador da empresa de Antonio compareceu na vista e relatou que realizaron consultas sobre os turismos e que, inicialmente, non figuraban incidencias nos rexistros que manexaron. Segundo o seu testemuño, os coches foron ofrecidos por Eduardo e as transferencias do pago fixéronse a contas bancarias indicadas por este. O empregado describiu ademais un episodio no que, durante o traslado dun vehículo cara a Madrid, a Garda Civil —o Grupo de Investigación e Análise de Tráfico (GIAT)— estaba agardando polo turismo, o que alertou á empresa de que algo non ía ben.
Diante desa sinal, explicaron ao tribunal que contactaran con Eduardo, quen lles asegurou que non existía problema coa documentación. Os defensores insistiron en que no mercado de vehículos importados é habitual a existencia de intermediarios e que os titulares que figuran nalgúns papeis non sempre coinciden cos que venden fisicamente os automóbiles. Un perito proposto pola defensa sinalou en sala que esta discrepancia documental é frecuente en coches que proceden do estranxeiro e non implica, por si soa, unha conduta delituosa.
Por súa parte, axentes que participaron na investigación detallaron a mecánica que, segundo a súa hipótese, seguía a rede: localizar turismos contratados en renting a nome de terceiros, suspender os pagos para que o arrendador non reclamase de xeito inmediato e trasla
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.