Adif anuncia un corte prolongado na liña do Miño que deixará interrumpida a circulación ferroviaria entre Redondela e Guillarei a partir do regreso da Semana Santa. A partir do 7 de abril de 2026 e ata as 14:00 horas do mércores 7 de abril de 2027 —é dicir, durante un ano e un día— os usuarios do único Regional exprés que une Ourense e Vigo deberán salvar o tramo afectado en autobús, entre Guillarei e a estación de Vigo-Guixar.
Que se vai cortar e por que
Os trens afectados son o Regional exprés 12623, con saída dende Ourense cara a Vigo, e a súa correspondente ida e volta, o 12608. Non se trata dun transbordo puntual: Adif justificou o peche pola execución de obras de renovación integral do tramo que comprende varios túneles entre Redondela e o apeadero de Louredo-Valos. Segundo a nota técnica, será necesario baixar a plataforma en catro túneles para permitir a instalación da nova catenaria de 25.000 voltios en corrente alterna, fronte aos 3.000 voltios en corrente continua co que está electrificada actualmente a liña.
A intervención concentrará traballos complexos nun quilómetro de vía que, polas súas características xeométricas, obriga a traballar coa liña pechada. A magnitude da operación explica o corte tan prolongado: é o período de interrupción máis longo que sufre esta histórica conexión desde a súa posta en servizo hai case 145 anos, un recordatorio de canto de antiga é a infraestrutura ferroviaria en boa parte da Galicia interior.
De momento, Adif ten previsto servizos substitutivos por estrada para garantir a continuidade da ligazón entre Ourense e Vigo, aínda que fontes próximas á circulación sinalan que o transbordo implicará cambios nos horarios e na logística habitual dos que usan diariamente a liña: traballadores, estudantes e viaxeiros de fin de semana que, ata agora, contaban cunha soa oferta rexional directa entre ambas as cidades.
Antecedentes e contexto histórico
A liña do Miño non é unha vía calquera na cartografía ferroviaria galega. Dende finais do século XIX serve de columna vertebral para as comunicacións entre o interior e a ría de Vigo; por iso calquera intervención desta envergadura remueve a vida cotidiana de pobos e cidades do sur da provincia de Ourense e da zona metropolitana olívica. Hai que lembrar que, aínda que nas últimas décadas se levaron a cabo melloras puntuais, parte da infraestrutura mantén solucións antigas que agora precisan ser adaptadas aos estándares eléctricos máis modernos.
A conversión a 25.000 voltios é unha reivindicación recorrente nos despachos técnicos: abre a porta a material rodante máis eficiente, reduce custos enerxéticos a longo prazo e facilita a integración co resto da rede convencional modernizada. Non obstante, o proceso de adaptación —sobre todo en túneles estreitos— obriga a actuacións invasivas como o rebaxe de plataforma, que nesta ocasión esixirá a paralización do tráfico durante un ano enteiro.
No pasado a liña viviu interrupcións por incidencias puntuais e obras localizadas, pero rara vez coa extensión que agora anuncia Adif. O recordo de servizos alternativos e transbordos provisoriais marca a sensibilidade dos usuarios; non é a primeira vez que as comunidades afectadas reclaman calendarios e compensacións claras cando se avistan cortes prolongados.
Repercusións inmediatas e próximos pasos
A substitución por autobús entre Guillarei e Vigo-Guixar obrigará a reorganizar itinerarios e tempos de viaxe. Para un percorrido que en tren rexional supón habitualmente pouco máis dunha hora entre Ourense e Vigo, o transbordo engadirá variables: tempo de conexión, congestión nas horas punta e perda da comodidade que ofrece o transporte ferroviario. Quen depende da liña para desprazamentos laborais temen que o cambio teña impacto nas súas xornadas, mentres asociacións de estudantes e persoal sanitario xa poñeron sobre a mesa a necesidade de medidas compensatorias.
Á falta de confirmación oficial sobre a oferta detallada de autobuses e as condicións de billetes e transbordos, o calendario de obras mírase con recelo nos concellos da zona. Desde Vigo e Ourense espérase que a administración ferroviaria coordine ben as frecuencias dos servizos substitutivos e, sobre todo, garanta unha información fluída aos viaxeiros para evitar contratempos o 7 de abril, data na que se preve que moitos retornos da Semana Santa aínda estarán en movemento.
No plano político, a medida abre espazo para reclamacións. A modernización é, en teoría, unha boa noticia: ao final do proceso haberá unha liña máis preparada para a tracción eléctrica e para material recente. Pero a factura social da parada —un ano enteiro— será o principal argumento daqueles que pidan compensacións económicas, bonificacións nos abonos ou reforzos na rede de transporte público para absorber a demanda durante a obra.
Mirando cara adiante, a obra prevista responde a unha prioridade técnica real: a integración da liña coas normas eléctricas vixentes e a eliminación de limitacións técnicas que condicionan a velocidade e a eficiencia. Se a execución se axusta a prazos e orzamentos, Galicia gañará en conectividade sostible. Queda por ver, iso si, como se xestiona o período intermedio e canto tardarán en percibirse os beneficios reais na oferta de trens entre Ourense e Vigo.
Os próximos días serán determinantes para coñecer os detalles operativos: horarios dos autobuses, condicións de acceso cos billetes existentes e posibles medidas de apoio para viaxeiros habituais. Mentres tanto, a declaración de obra maior de Adif sitúa en primeiro plano unha pregunta recorrente para a rexión: como compatibilizar a necesaria modernización das infraestruturas coa mínima perturbación posible para aqueles que dependen a diario do tren.
