Adeus a unha vida adicada á Semana Santa de Burela

Cando unha localidade perde a quen foi durante décadas o motor dunha das súas celebracións máis arraigadas, a nostalxia mestúrase co recoñecemento. Ese é o sentimento que atravesa estes días a Burela tras coñecerse o falecemento de Oliva Cabanas Domínguez, que morreu aos 79 anos na vila costeira á que dedicou boa parte da súa vida.

Unha defensa incansable da festa

Que deixa atrás unha persoa que converte unha celebración na obra da súa vida? No caso de Cabanas, a resposta está na Semana Santa burelesa, unha festa relixiosa que ela defendeu cunha entrega fóra do común. A súa labor non se limitou a participar: desde a presidencia da cofradía do Santísimo Cristo e dos Dores, á que chegou a estar asociada como dirixente, mantivo durante anos unha batalla constante por lograr que a celebración acadase a declaración de interese turístico, un recoñecemento que moitas localidades perseguen para proxectar cara a fóra as súas tradicións.

Ese empeño, que combina devoción relixiosa e traballo institucional, di moito do carácter de quen o protagonizou. Non basta con querer unha festa; hai que organizar as súas procesións, soster as súas cofradías, buscar apoios e remar contra a indiferenza administrativa. Quenes a coñeceron na localidade lémbana precisamente por ese afán, esa capacidade de traballo silencioso que sostén as tradicións cando ninguén mira.

O valor dos nomes propios do mundo cofrade

A Semana Santa, como tantas festas populares galegas, vive de persoas máis que de institucións. Detrás de cada paso procesional hai xuntas directivas, volanteiras e veciños que dedican meses de preparación sen esperar nada a cambio. A desaparición dunha figura como Cabanas Domínguez abre inevitabelmente a pregunta de quen recollerá o testemuño nunha localidade como Burela, onde a celebración relixiosa soubo gañarse un oco no calendario da comarca da Mariña.

É un patrón que se repite en moitos concellos galegos: o avellentamento das xeracións que fundaron ou impulsaron as festas obriga a un relevo xeneracional que non sempre resulta doado. As cofradías que hoxe gozan de saúde asociativa adoitan ser aquelas que souberon renovarse sen perder identidade, e a herdanza de quen traballaron «con gran afán» —como se resume no obituario— é precisamente ese exemplo de constancia.

A última despedida

Os restos mortais de Oliva Cabanas atópanse no tanatorio Virxe do Carme de Burela, e o funeral está previsto para este mércores ás cinco e media da tarde. Será o momento no que a localidade despida a quen tanto fixo polo seu patrimonio festivo.

Queda, sobre todo, a lección de que as tradicións non se conservan soas: deféndense ano tras ano, coa perseveranza de persoas como ela. Burela sabeo ben.