Análise: un Pasado por Diante

Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, pasado diante. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.

Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Unha cidade moderna non necesita grandes eventos para construír un programa de progreso. As exposicións son unha reliquia do século pasado, estirada por algúns países en ascenso máis como exhibición de poderío económico que como palanca de crecemento, e os Xogos Olímpicos non están ao alcance de urbes de tamaño medio. Agora as receitas do éxito consisten na especialización e no aproveitamento dos recursos propios mediante unha idea sólida sostida no tempo e un liderado político e social capaz de levala a efecto. Pensamento estratéxico. Málaga é o modelo español máis recente dun desenvolvemento competitivo moderno, baseado na construción dunha marca sobre tres piares que, a partir do capital natural dun clima benévolo, soubo explotar con intelixencia e esforzo: o nomadismo dixital, o turismo e os museos. Sevilla, en cambio, segue vivindo da herdanza cada vez máis exígua das súas grandes evidencias, a do 29 e a do 92, á espera dunha renovación estrutural que nunca chega porque os poderes públicos —autonómicos e nacionais— a afastaron da súa esfera de influencia, como se sentisen complexo de culpa fronte a outras cidades polas inversións realizadas hai máis de tres décadas. Pero aínda que sexa xusto que a capital de Andalucía mereza que as institucións a teñan en conta, corresponde tamén á súa sociedade civil a obriga de activarse e mobilizarse contra a eterna tentación da pereza, o narcisismo —ai, o cernudiano embigo do mundo— e a autocomplacencia. Pecados que non se perdoan na implacable, darwinista competencia desta época. Porque non se pode vivir só da beleza. O legado histórico xa non funciona por si só, ou deixará moi pronto de facelo como locomotora do PIB nun mercado turístico saturado. É un patrimonio extraordinario cuxa sobreexplotación como monocultivo se está esgotando ao tempo que a tematización e o consiguiente despoboamento do centro comezan a romper os lazos sentimentais dos sevillanos co territorio simbólico e memorial da identidade colectiva radicada no casco. A industrialización progresa a ritmo baixo ou insuficiente pese á irrupción dun empresariado tecnolóxico emerxente e á consolidación do sector aeronáutico. E a construción vai tirando a base de esgotar a dispoñibilidade do solo urbano. O resto do tecido económico local complétano as rendas agrarias e a Xunta de Andalucía coa súa ampla nómina de funcionarios. Con iso é posíbel sobrevivir, incluso con sorte medrar un pouco cada ano, pero faise preciso un estímulo, un tirón, un cambio. Hai que facer algo, e ante a parálise institucional son os cidadáns quen o temos que levar a cabo. Esa é a proposta de ABC no seu proxecto 2029, centrado na dobre efeméride simultánea da Exposición Iberoamericana e do gran xornal que axudou a alumbrala. Unha chamada aos colectivos cívicos e veciñais, ás empresas, ás corporacións profesionais e a toda a poboación para recuperar o ton propio dunha sociedade dinámica disposta a superar a tradicional inercia do acomodamento nunha reputación lendaria. Sen acontecementos excepcionais nin plans de grande escala; mediante un despregamento de iniciativa cotiá. Simplemente pensando en construír o porvir sobre esquemas realizables e aspiracións inmediatas. O papel da prensa non consiste só en tomar o pulso da actualidade e contar os seus latidos con precisión epistémica e rigor informativo. Un diario forma parte do ecosistema social e está conectado á comunidade con vínculos forxados nun proceso de