O dianteiro do Celta de Vigo Borja Iglesias manifestou este martes a súa fonda preocupación pola dificultade que aínda afrontan os futbolistas homosexuais para facer pública a súa orientación, nunha entrevista co xornal francés L’Équipe realizada antes do partido de ida dos oitavos da Liga Europa en Lyon. Iglesias explicou que, a pesar dos avances sociais, continúa existindo un medo real entre os profesionais a perder o conquistado se falan abertamente. A conversa, na véspera do encontro en Francia, volveu situar a homofobia no deporte na axenda pública e provocou reaccións no mundo do fútbol. O xogador santiagués defendeu a necesidade de visibilizar o problema para poder abordalo.
No diálogo co rotativo galo, o ariete galego repasou a súa traxectoria e o compromiso persoal fronte á discriminación por motivos de orientación sexual, un asunto que o acompañou ao longo da súa carreira. Iglesias subliñou que a estrutura do fútbol profesional mantén barreiras culturais que impiden unha saída do armario máis natural e segura. Aínda que recoñece cambios na percepción social das últimas décadas, recalcou que eses avances non se traduciron por completo nos vestiarios de elite. Para el, a convivencia e o respecto dentro dos equipos son condicións imprescindibles para que calquera futbolista poida vivir con liberdade a súa identidade.
O dianteiro asegurou que, ata a data, ningún compañeiro lle confiou a súa homosexualidade, unha ausencia que el interpreta como síntoma de medo a represalias persoais e profesionais. Iglesias apuntou que moitos xogadores senten que expoñer a súa orientación podería afectar contratos, patrocinadores ou a aceptación dentro do grupo, e defendeu que esa sensación de risco explica a escaseza de confesións públicas. O seu testemuño pon de relevo a distancia entre as normas formais de igualdade e a realidade cotiá nos clubes. Ese desfase, dixo, é o que fai que a saída do armario siga parecendo unha quimera para algúns.
Na entrevista tamén destacou a influencia de figuras que, ao seu xuízo, axudaron a ensanchar os márxes da masculinidade no fútbol moderno. Segundo Iglesias, xogadores como David Beckham e Guti contribuíron a ofrecer «outros looks» e modelos de expresión que abriron espazos de liberdade para xeracións posteriores. Con todo, engadiu que eses exemplos, positivos no estético, non foron suficientes para eliminar os estereotipos que imperan nalgúns ámbitos do deporte. «Ajudaron, pero queda moito por facer», afirmou, nunha reflexión sobre o peso das tradicións e a imaxe do futbolista.
Pide máis valentía e visibilidade no fútbol
O atacante celtista tamén valorou o papel que individualidades con grande proxección pública poden xogar en debates sociais, e puxo como exemplo a postura de Kylian Mbappé contra o extremismo en Francia, que, dixo, tivo «un impacto admirable». Ao mesmo tempo mostrou comprensión con quen opta por manterse á marxe da política e dos grandes debates, citando ao porteiro Unai Simón como exemplo desa prudencia pública. Iglesias recoñeceu que a decisión de implicarse ou non é persoal e complexa, pero defendeu que, cando os futbolistas falan, as súas voces poden contribuír a cambios culturais importantes.
O problema, segundo expuxo, non é unicamente individual senón estrutural: a concepción do fútbol como espazo de virilidade e competición aínda dificulta a normalización da diversidade sexual. Iglesias explicou que cambiar mentalidades pasa por medidas en múltiples niveis, desde a educación nas categorías base ata políticas claras por parte de clubes e federacións. Ademais, sinalou a importancia de campañas contra a homofobia e da visibilidade de referentes que amosen que a orientación sexu
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.