Por segundo día consecutivo, a rede de trens en Galicia volve estar marcada polo vermello das incidencias. Unha avería técnica nun convoy nas inmediacións de O Irixo provocou un novo descalabro nos horarios da liña de alta velocidade que conecta Santiago de Compostela e Ourense. Aínda que a circulación se restableceu parcialmente por unha soa vía, as demoras continúan acumulándose nas estacións.
Quince servizos. Esa foi a cifra de trens afectados durante a xornada do mércores, e todo apunta a que este xoves se manterá a mesma tendencia de alteracións. A fonte do problema radica nun fallo mecánico que deixou en evidencia, unha vez máis, a vulnerabilidade das infraestruturas autonómicas. A ninguén se lle escapa que un único convoy averiado ten a capacidade de paralizar boa parte da mobilidade de toda unha comunidade.
Cómpre recordar que o corredor ferroviario entre o Atlántico e o interior galego é a principal arteria de transporte para miles de cidadáns. As complicacións xurdidas neste trazado de alta velocidade persisten ao longo da xornada, xerando un efecto dominó difícil de solucionar a curto prazo. Demasiadas horas perdidas para un sistema que presume de modernidade.
Unha rede ao límite na comarca de Ourense
Dificilmente se pode garantir un servizo puntual cando a infraestrutura opera ao límite da súa capacidade tras un percance. O incidente rexistrado no municipio ourensán de O Irixo obriga os convois a compartir unha única vía en tramos deseñados para a dobre circulación. Esta restrición obriga a regular o tráfico de maneira rigorosa, o que se traduce neses vinte minutos de retraso que tantos quebradores de cabeza causan a quen dependen do ferrocarril.
Coa estación principal da cidade de As Burgas desbordada polas incidencias, o desánimo entre os viaxeiros resulta evidente e comprensible. Algúns pasaxeiros sinalaron que están experimentando exactamente a mesma situación que o día anterior, unha molesta sensación de repetición que mina a confianza no transporte público. A percepción xeral é que o sistema carece dos recursos necesarios para responder con axilidade ante imprevistos desta natureza.
Quen necesite desprazarse hoxe entre Ourense e Santiago enfróntase a unha viaxe tinguida de incerteza. A rixidez dos horarios laborais e académicos choca de fronte cuns tempos de traxecto que se alongan sen previo aviso. A cifra fala por si soa: dúas xornadas consecutivas de caos demostran que a planificación de continxencias é insuficiente. Non parece casualidade que os puntos críticos da rede sempre terminen colapsando ante a mínima incidencia.
O colapso da mobilidade galega
De inmediato brota o impacto económico e social desta parálise. As infraestruturas de transporte non son só vías e raíles, senón o soporte básico sobre o que se sostén a economía de cidades como Ourense, historicamente reivindicativas en materia de comunicacións. O certo é que o illamento ocasional provocado por estes fallos técnicos pon en xaque a competitividade dun territorio que loita a diario contra a despoboación e a desconexión territorial.
Lonxe de ser un problema illado, o suceso de O Irixo revela unha carencia estrutural profunda. Non é menor o dato de que a comunidade siga dependendo de fráxiles engranaxes para manter conectadas as súas principais urbes. Mentres se espera a culminación definitiva e a total integración das distintas fases do corredor, os usuarios continúan pagando o peaxe dunha rede intermedia incompleta e propensa a estes bloqueos.
Poucas veces se valora o custo real que ten para o cidadán de a pé a falta de redundancia no sistema ferroviario. Un retraso de vinte minutos pode supoñer a perda dunha reunión de traballo, unha conexión con outro medio de transporte ou unha hora de chegada á casa tras unha longa xornada.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.