Cartelle vibra con Venezuela: a noite de angustia dunha familia galega tras o sismo

Máis de cen mortos e preto de mil feridos. O dobre terremoto que golpeou Venezuela en plena madrugada deixou un rastro de devastación en Caracas e outras rexións do país suramericano, con cortes eléctricos xeneralizados e estradas intransitables. A milleiros de quilómetros, na aldea de Mundil, no concello ourensán de Cartelle, unha familia pasou a noite en vilo, pegada ao teléfono, intentando saber se os seus seguían con vida.

Unha madrugada de zozobra

A nova chegou a Cartelle pasada a medianoite. Un sismo de gran magnitude, rumores de tsunami, confusión absoluta nas redes. Quen viviu aquela espera di que os minutos se facían horas, que o reloxo parecía terse detido nunha desas noites nas que ningún dato é suficiente e cada silencio do teléfono pesa como unha lousa.

Unha veciña de Mundil, con dúas irmás residentes no municipio de Sucre, na área metropolitana de Caracas, relatou unha xornada marcada pola incerteza máis absoluta. Foi o seu propio fillo quen deu a voz de alarma ao ver informacións que falaban dun posíbel tsunami na costa venezolana. A partir de aí, o pánico instalouse na casa como un hóspede non desexado do que ninguén sabía como se desfacer.

As comunicacións con Venezuela volvéronse intermitentes case de inmediato. A electricidade caeu en amplas zonas da capital, os teléfonos móbiles funcionaban a trompóns e as redes sociais converteronse no único canal capaz de ofrecer algún anaco de información. Demasiado pouco para quen ten ás súas irmás, ás súas sobriñas, aos seus curmáns, ao outro lado do océano.

As paredes que se abrían

Unha das irmás reside na zona de Os Ruices, un dos barrios máis golpeados polo sismo na capital. Afortunadamente, o edificio resistiu o embate. Pero o que contaron os familiares desde alí non ten perda: as paredes gretándose, os muros separándose ante os seus ollos mentres a terra tremía cunha violencia que ninguén podía recordar en décadas. Imaxes que se quedan gravadas a fogo.

A outra irmán vive en Caiza, tamén na periferia caraqueña, xunto ás súas dúas fillas pequenas. Todas saíron ilesas, pero pasaron a noite enteira na rúa, como milleiros de venezolanos que desconfiaban de volver entrar nas súas casas por medo ás réplicas. Sen luz, co teléfono fallando a cada momento, a comunicación directa foi imposíbel durante horas. Houbo que agardar a que unha familiar servise de ponte para confirmar que estaban a salvo.

Cando a traxedia viaxa con billete de volta

Poucas veces a diáspora galega en Venezuela se sente tan preto como en momentos así. Porque neste sismo había tamén retornados que volveran ao país caribeño e que se atoparon, de repente, coa catástrofe baixo os pés. Un familiar desta veciña de Cartelle, con máis de setenta anos e afincado desde había unha década na zona de O Picouto, viaxara a Venezuela apenas dous meses antes. O terremoto sorprendeuno alí, tan lonxe da tranquilidade que buscara en Galicia. Está ben, confirman desde a familia, pero o susto quedará gravado para sempre.

Non é o único caso. Unha amiga íntima da familia chegou a Caracas o mesmo martes 23, acompañada dos seus dous fillos adolescentes, coa ilusión de visitar os avós. Apenas unhas horas despois de aterrar, a terra abriuse baixo os seus pés. Puido contactar con Cartelle ás catro da madrugada. Estaban na rúa, asustados pero sans. A data da viaxe, tan recente, agora parece unha casualidade cruel.