Unha das postais máis fotografadas do casco histórico compostelano luce estes días cubierta de andamios e lonas. As obras para salvar a fachada do edificio que aloxou os históricos Almacenes Olmedo comezaron. Por fin. Tras lustros de informes, advertencias e expedientes, a intervención sobre este inmóbel da Rúa do Vilar converteuse nunha realidade que moitos veciños do casco vello xa deixaran de esperar.
Convén lembrar que falamos dun dos escaparates máis singulares do patrimonio comercial galego. A súa estrutura de madeira e ferro forxado, testemuña doutra forma de entender o comercio de cercanías, levaba anos emitindo sinais inequívocos de deterioro. Basta con mirar as imaxes do antes e do despois para entender a urxencia.
Un xigante durmido na milla de ouro compostelana
O inmóbel ocupa un lugar privilexiado. A Rúa do Vilar concentra algúns dos baixos comerciais con máis solera de Santiago, e a antiga sede dos Almacenes Olmedo representa un capítulo fundamental na historia empresarial da cidade. Fundado a principios do século XX, aquel establecemento foi durante décadas sinónimo de modernidade. Tecidos chegados de medio mundo, xéneros de punto, confeccións… Todo pasaba por aquel mostrador de madeira nobre que hoxe descansa baixo capas de po e esquecimento.
Quen peina canas no barrio aínda lembra a actividade frenética da tenda. Dependentes con bata, escaleiras que subían ata altillos imposibles e un trajín constante de clientes que viaxaban dende as comarcas do interior para mercar na capital. A decadencia chegou co cambio de século, cando os novos hábitos de consumo baleiraron estes templos do comercio tradicional. O peche definitivo deixou tras de si un silencio que só rompían, de tanto en tanto, os cascotes que se desprendían da fachada.
Protección patrimonial e deberes pendentes
Ninguén discute o valor do edificio. O Plan Especial de Protección e Rehabilitación da Cidade Histórica catalogázao cun nivel de protección que obriga a conservar elementos estruturais e ornamentais. A fachada, en concreto, está considerada peza clave do conxunto arquitectónico da rúa. Os informes técnicos municipais levaban anos recomendando unha actuación integral. Demasiado tempo.
O certo é que non é a primeira vez que se colocan redes de seguridade neste punto da vía. En anteriores ocasións, as mallas só servían para conter desprendimentos mentres as administracións e a propiedade se cruzaban requerimentos. Esta vez, con todo, os operarios traballan a pleno rendemento. Instaláronse andamios que alcanzan a corniña e iniciáronse labores de consolidación dos elementos máis danados.
Fontes municipais confirman que a licenza de obra maior foi concedida fai meses, aínda que os preparativos non se fixeron visibles ata datas recentes. A intervención inclúe a restauración de carpintarías, o reforzo da estrutura portante do miradoiro e a recuperación dos revestimentos orixinais que aínda se conservan baixo capas superpostas de pintura. Un traballo de cirurxia patrimonial que esixirá varias semanas de ocupación da vía pública.
Impacto na vida cotiá do casco histórico
A estreiteza da Rúa do Vilar complica calquera intervención. Apenas catro metros separan as fachadas nalgúns tramos, e o tránsito peonil non cesa durante todo o día. Os andamios obrigaron a reducir o paso a un único carril para peóns xusto á altura do número onde se atopa o inmoble. Hosteleros e comerciantes da zona asumen as molestias con certa resignación.
«Era necesario», repiten. Leván dicindo desde que as primeiras fissuras asomaron na moldura superior. As queixas pola lentitude administrativa, con todo, non se disiparon totalmente. A ninguén láscape que a tramitación destes expedientes.
Fonte: El Correo Gallego.
