Poucas veces unha visita á praia de Lóngara esconde tanto conflito. O Concello de Barreiros prepara o derribo de seis chalés catalogados como ilegais, un proxecto executivo que arrancará no outono e que desatou a frustración dos seus propietarios. Cinco desas vivendas están hoxe plenamente habitadas, mentres que a sexta deixou de construírse polo temor dos seus donos a un desenlace xudicial adverso que finalmente se materializou. A cifra fala por si soa: os afectados estiman que esixirán ao concello unha indemnización que rondará os tres millóns de euros.
A paradoxa de ter todos os papeis en regra
Quen escoite a versión dos afectados descubrirá un labirinto burocrático de difícil comprensión. Un dos propietarios explica a situación con estupor, asegurando que eles cumpriron cada paso administrativo esixido pola lei. Teñen no seu poder permisos de obra, licenzas de primeira ocupación e as vivendas están perfectamente escrituradas no rexistro e formalizadas en notaría. Demasiado tempo viviron coa absoluta tranquilidade de ter feito as cousas segundo as regras do xogo marcadas polas administracións, ata que unha denuncia da asociación ecoloxista Aplu rompeu esa falsa paz.
O certo é que a orixe do desastre urbanístico non radica na construción das casas en si, senón nun elo moi anterior da cadea. A denuncia ecolóxica atacou a segregación orixinal da finca matriz, un trámite previo á compra dos solares. Esa decisión xudicial tivo un efecto dominó imparábel que deixou as novas vivendas, de repente e malia contar con todas as licenzas municipais, fóra da legalidade. Non parece casualidade que os afectados se sintan agora mesmo as vítimas principais dun sistema que primeiro dá luz verde con todos os selos oficiais e logo esixe derribar o froito desa inversión.
O peso da inacción política en A Mariña
A ninguén se lle escapa que no urbanismo galego o tempo xoga case sempre en contra do cidadán. Os propietarios afectados lembran perfectamente como o anterior equipo de goberno municipal lles aseguraba que todo aquel embrollo tiña unha saída doada. Abondaba con aprobar un novo Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) ou, no seu defecto, sacar adiante unhas normas subsidiarias que regularizasen a zona. Incluso cunha simple aprobación inicial do plan, o problema podería terse conxelado. Pero a vontade política daquela non se traduciu en firmas, e aquel plan nunca chegou a aprobarse.
Convén recordar que a actual rexidora local tamén tivo que loitar con este expediente explosivo á súa chegada ao cargo. Aínda que mantivo numerosas reunións cos propietarios e acelerou a redacción dun novo plan urbanístico para o municipio, o reloxo dos tribunais correu moito máis rápido cá maquinaria burocrática local. Dende o goberno actual apuntan a unha realidade teimuda e definitiva: dubidan profundamente de que calquera plan urbanístico puidese salvar da piqueta a unhas vivendas que xa cargan cunha sentenza xudicial firme de demolición sobre os seus tellados.
Unha factura millonaria para as arcas públicas
Difícil será encaixar o golpe económico que se avicina. Os afectados xa puxeron en marcha a maquinaria legal, presentando unha primeira reclamación directa ante o Concello, á que seguirá inevitábelmente a vía xudicial contencioso-administrativa. Estiman que o prexuízo acumulado, tras anos de inversións e ilusións truncadas, ascenderá a uns tres millóns de euros. Facendo números simples, falamos dunha media de medio millón de euros por cada vivenda. Un desembolso tremendo para as arcas dun concello da comarca de A Mariña.
Fronte a este desolador panorama, a primeira autoridade municipal mostrouse taxativa, asumindo que non lle queda outra alternativa posíbel nin resquicio legal para evitar a
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.