Catorce cabalos sen dono a un paso do centro de acollida en Castroverde

O mercado gandeiro de Castroverde garda estes días unha imaxe infrecuente. Catorce équidos permanecen alí custodiados á espera de que alguén os reclame antes do luns. Se ninguén aparece coa documentación en regra, os animais pasarán a mans do servizo de protección animal da Xunta. Unha situación que leva meses xerando quebradeiros de cabeza na comarca de Lugo.

Danos en cultivos e risco nas estradas locais

Poucas veces un problema gandeiro rebasa con tanta forza os límites da explotación para converterse nunha ameaza cotiá. Os animais levan meses pastando sen control polas inmediacións do concello, un periplo que deixou danos significativos nos cultivos da zona. O rexedor local xa puxo o asunto sobre a mesa do Goberno autonómico para buscar unha saída definitiva.

Convién recordar que non se trata dunha molestia menor. A presenza de équidos soltos afecta de xeito especial á seguridade viaria nas vías do concello. A irrupción repentina na calzada dun animal desa corpulencia xera un risco notable para quen conducen polas estradas da comarca. Demasiado tempo esperando unha solución a un perigo evidente.

A traba da identificación e o prazo do luns

Ninguén se estrañará de que a identificación do gando sexa o principal obstáculo para resolver este expediente. Dos catorce exemplares retidos nas instalacións do mercado gandeiro, unicamente cinco portan microchip. O resto carece de calquera sistema de trazabilidade, o que complica sobremaneira a tarefa de localizar a quen deberían responder por eles.

Aí está a clave do asunto. A consellería competente só devolverá os animais a quen aporten a documentación que acredite a propiedade. Quen non poida probar a titularidade do exemplar quedarase sen opcións de recuperación. O prazo vence o luns e a administración autonómica xa ten preparado o seguinte paso: trasladar os équidos a un centro de acollida.

Dificilmente pode entenderse a gandaría extensiva sen un control rigoroso dos animais. A normativa é clara neste punto e esixe responsabilidades aos propietarios. Non é menor o dato de que máis da metade do gando implicado careza de identificación electrónica. A cifra fala por si soa sobre o grao de abandono que sofre este grupo de cabalos na comarca luguesa.

O contexto da seca e a presión sobre o pastoreo

Non parece casualidade que este tipo de conflitos afloren con tanta frecuencia no rural galego. A seca deixou sen pasto ás vacas da provincia de Lugo, unha situación extrema que afecta á xestión habitual do territorio. Os prados secos empuxan o gando a buscar alimento onde pode, saltando valados e adentrándose en zonas non habilitadas para o pastoreo.

O certo é que o campo atravesa un momento de presión extraordinaria. A Xunta explora fórmulas como o valado virtual para optimizar o pastoreo e previr incendios, unha tecnoloxía que permite controlar os desprazamentos do gando sen necesidade de aramados físicos. Non obstante, as iniciativas tecnolóxicas pouco poden facer cando os propietarios incumpren o máis básico: identificar e vixiar os seus animais.

Un expediente con sombras de neglixencia

A ninguén se lle escapa que detrás deste caso pode haber responsabilidades administrativas ou sancionadoras. Deixar animais soltos durante meses constitúe unha infracción que as autoridades deberían perseguir. O alcalde da localidade recoñeceu que esta deriva podería implicar consecuencias para os donos, aínda que o expediente segue o seu curso e a prioridade agora é asegurar o benestar dos cabalos.