A ola de calor non só azota as rúas e as prazas da capital. A rede sanitaria da provincia de Ourense ferve por dentro, empurrando aos profesionais ao límite da súa paciencia e da súa resistencia física. Ante a pasividade institucional e unhas temperaturas que trepan por riba dos trinta graos en áreas asistenciais críticas, os sindicatos decidiron pisar o acelerador e anuncian mobilizacións inmediatas.
Termómetros ao vermello vivo na Área Sanitaria
Convénse lembrar que a provincia de Ourense non é alén ás rigorosas ondas de calor estivais, unhas rachas climáticas que deixan sensacións térmicas verdadeiramente asfixiantes no interior de Galicia. A ninguén se lle escapa que soportar eses graos baixo o sol da rúa é moi distinto a agualos vestido con batas brancas, dentro dunha sala de espera abarrotada ou nunha caixa de urxencias. Pois ben, as denuncias dos traballadores apuntan precisamente a iso. En varios centros de saúde e dependencias hospitalarias da provincia, os termómetros escalan e superan de longo a barreira dos trinta graos. A cifra fala por si soa. Non estamos ante un mero fastidio veraniego nin ante unha queixa menor duns poucos traballadores especialmente sensibles ao calor. Enfrontámonos a un fallo estrutural de primeiro orde que pon en risco a propia prestación do servizo público. Traballar nesas condicións roza a temeridade asistencial e resulta cando menos inhumano, por non dicir completamente ilegal segundo as normativas de prevención de riscos laborais.
Un malestar que se estende máis aló do gran hospital
Dificilmente pódese atopar unha zona verdadeiramente segura no mapa sanitario ourensano nestes días. O foco do conflito non se limita unicamente ao complexo hospitalario principal da capital, senón que salpica por igual a outras instalacións fundamentais para a atención primaria e especializada. Os representantes dos profesionais alertan de que a situación no Centro de Especialidades é particularmente grave. Alí destacan, pola propia delicadeza dos pacientes que acuden a elas, áreas tan sensibles como as consultas de Psiquiatría. A voz autorizada da xunta de persoal, que agrupa aos traballadores de toda a Área Sanitaria de Ourense, Verín e Valdeorras, é tajante ao respecto. Nas súas advertencias, recalan que hai recantos onde resulta fisicamente imposible exercer a medicina coas mínimas garantías hixénicas e de seguridade. Punto e final. Sumanse a este desolador panorama centros asistenciais como o Hospital de Piñor e outros ambulatorios da cidade, totalmente lastrados por unha infraestrutura antiga e anticuada, como é o evidente caso do centro de saúde Nóvoa Santos.
A polémica resposta da Administración
Que di a Administración sanitaria ante este panorama desolador? Pouco, e o pouco que di, xera unha profunda indignación nos pasillos dos centros de saúde. Desde o máximo organismo de saúde autonómico, as explicacións oficiais chirrian e non terminan de encaixar coa crúa realidade que viven os facultativos cada vez que se poñen o babero. Fontes da institución sostén que boa parte dos espazos xa dispoñen de climatización adecuada. É máis, achacan boa parte do suplicio térmico a un uso supostamente inadecuado das instalacións por parte dos propios usuarios e traballadores. Segundo esta versión oficial, o exceso de ventás abertas neutraliza por completo o efecto refrixerante dos actuais equipos de aire acondicionado. Demasiado fácil. Culpabilizar da situación a unha suposta falta de disciplina cidadá esquece unha realidade moi tozuda: existen instalacións que carecen directamente dos equipos necesarios, ou ben estes son tan antigos que colapsan cando máis falta fan, deixando a médicos e enfermos á súa sorte.
