O colapso do AVE en A Gudiña desata a esixencia de explicacións no Senado

Máis de cinco horas de reloxo parado. Ese foi o calvario vivido polos pasaxeiros da alta velocidade en pleno corazón da montaña ourensá o pasado 2 de xullo. A xa de por si accidentada historia do ferrocarril en Galicia volve estar no candelero. O bloqueo da liña entre A Gudiña e Sanabria acabou por esgotar a paciencia dos usuarios e cruzou a fronteira da queixa local para converterse nun asunto de Estado.

Cinco horas de incerteza na fronteira

Falar da conexión ferroviaria que cruza a comarca de Viana e liga con terras de Sanabria é falar dun vértice vital para o país. O pasado 2 de xullo, a circulación por este trazado ficou completamente suspendida. Unha incidencia técnica deixou os trens de alta velocidade con destino e saída de Galicia literalmente paralizados. Os viaxeiros ficaron atrapados. O tempo de espera superou as cinco horas, un período interminable onde os haxa, sobre todo para quen tiñan compromisos ineludibles ao outro lado das montañas. A cifra fala por si soa.

Cómpre recordar que non estamos falando dunha liña rexional de uso testemuñal. Abonda con mirar un mapa para entender que este paso é un dos grandes colos de botella da conectividade galega coa meseta. Cando a infraestrutura falla neste punto neurálxico da provincia de Ourense, o illamento de toda a comunidade faise patente de golpe e porrazo. Tempo de máis convivindo cunha fraxilidade estrutural que parece non preocupar a quen teñen as rendas da rede estatal.

Ecos nas Cortes: A voz do descontento

Poucas veces un problema técnico viaxa tan rápido ata Madrid. Mais a tensión acumulada acabou por estoupar. O BNG levou a queixa directamente ao Senado. Non están por laborar de aceptar escusas e rexistraron iniciativas formais nas Cortes Xerais para esixir responsabilidades. O seu obxectivo é claro: presionar o Goberno central para que ofreza explicacións claras e, sobre todo, adopte medidas urxentes que garanticen a operatividade do servizo.

A ninguén se lle escapa que a paciencia dos galegos ten un límite. A formación nacionalista canalizou a indignación dos usuarios a través da Cámara Alta, onde unha representante do grupo parlamentario foi taxante ao cualificar a situación. Desde a formación independentista consideran totalmente inadmisible que unha infraestrutura desta magnitude, considerada estratéxica para Galicia, siga acumulando incidencias desta gravidade sen que o executivo central ofreza respostas convincentes nin poña sobre a mesa solucións efectivas. O certo é que a sensación de abandono se estende entre os viaxeiros habituais.

A factura dun illamento recorrente

Quen depende do tren para os seus desprazamentos profesionais ou persoais coñece ben esa sensación de vulnerabilidade. Subir a un convoi de alta velocidade en Ourense ou en calquera punto da xeografía galega e non ter a garantía de chegar a tempo converteuse nunha rutina desafortunada. O incidente do pasado 2 de xullo foi un reflexo máis desta realidade teimuda. Non parece casualidade que os fallos se repitan precisamente nas ligazóns máis sensibles do trazado.

Non é menor o dato de que toda a operativa ferroviaria do noroeste peninsular fique a mercede dun só incidente en plena serra. A falta de redundancia no sistema salta á vista. Cando un problema na fronteira entre A Gudiña e Sanabria paraliza de raíz os trens que entran e saen, queda demostrado que falta planificación, investimento e, sobre todo, vontade política. É unha cuestión de respecto cara a unha rexión que historicamente sufriu o castigo das malas comunicacións.

Un horizonte de raíles oxidados

Difícil entender que en pleno século XXI, coas cifras multimillonarias que se manexan nos orzamentos xe