O desafío de adaptar os colexios do século pasado ás novas necesidades educativas

A arquitectura escolar de décadas pasadas formula hoxe un desafío maiúsculo para as administracións públicas. Edificios concibidos baixo estándares obsoletos, sen contar coa presenza de barreiras físicas, obrigan a realizar intervencións de alta complexidade técnica. Un exemplo paradigmático desta problemática vivirase na comarca de Lugo, onde un coñecido centro educativo abordará a finais de ano unha profunda transformación para adaptarse aos tempos actuais.

Unha intervención necesaria para garantir a inclusión

O Colexio Plurilingüe de Nadela foi durante anos un claro reflexo das carencias estruturais que arrastran moitos centros educativos da súa contorna. A inadecuación das súas instalacións xerou unha situación particularmente alarmante no ámbito da accesibilidade. As barreiras arquitectónicas do recinto, composto por varios edificios de distintas épocas conectados a través de escaleiras exteriores, obrigaron o persoal docente a cargar fisicamente en brazos o alumnado con discapacidade motora para que estes puidesen acceder ás aulas.

Esta situación, incomprensible en pleno século XXI, marcará o punto de inflexión a finais do presente ano, momento no que está previsto que arrinquen as obras. A iniciativa, impulsada pola consellería de Educación tras anos de demandas, ten como obxectivo primordial facer do recinto un espazo verdadeiramente inclusivo.

Enxeñaría ao servizo da accesibilidade e o confort

O plan de acción deseñado para o complexo de Nadela é, segundo os expertos encargados de redactar o proxecto, dunha notable dificultade técnica. Intervir en estruturas de diferentes períodos históricos e estados de conservación require solucións de enxeñaría precisas. Para acabar coa dependencia das incómodas escaleiras exteriores, o proxecto contempla a instalación dun sistema de ramplas. Estas confluirán nunha área central que será cuberta por unha estrutura translúcida, protexendo así o alumnado das inclemencias meteorolóxicas tan habituais na xeografía galega.

Ademais destas melloras circulatorias, a adaptación do recinto inclúe a instalación dun ascensor nun dos edificios principais e a implementación de aseos totalmente adaptados en cada un dos módulos que conforman as instalacións.

Cara a unha sustentabilidade real na rede pública

Máis aló da mera eliminación de barreiras, a renovación servirá para actualizar o centro aos estándares enerxéticos actuais. A proposta técnica non queda na superficie, senón que formula unha intervención que as autoridades educativas chegaron a comparar coa creación dun complexo completamente novo.

Unha das actuacións máis destacadas neste ámbito será o selado térmico integral. Mediante a colocación de illamento nas fachadas, a substitución total das carpintarías e a renovación das cubertas do módulo máis antigo, perséguese un obxectivo ambicioso: alcanzar unha redución do consumo enerxético que oscilará entre o trinta e o corenta por cento. Este aforro verase maximizado grazas ao cambio do sistema de calefacción tradicional, baseado en gasóleo, por unha moderna caldeira de biomasa alimentada con pellets e provista dun depósito exterior.

A resposta á presión demográfica

O crecemento poboacional experimentado nas áreas periféricas das grandes cidades galegas deixou obsoletas a moitas das súas infraestruturas públicas. No caso do colexio lucense, a presión sobre as instalacións de comedor era insostible. A falta crónica de espazo provocou durante anos a denegación de prazas para o servizo de comedor, unha circunstancia que afectaba directamente á conciliación familiar e que agora será emendada coa expansión física da zona de despensa, cociña e salón comedor.