A comarca da Limia volve estremecerse. Un incendio forestal declarado na parroquia de Garabelos, no concello ourensán de Baltar, reduciu a cinzas un mínimo de 95 hectáreas de monte. As lapas, detectadas en torno ao mediodía deste sábado, forzaron o despregue inmediato dun amplo dispositivo aéreo e terrestre que continúa traballando sen tregua para someter un lume que amosou unha virulencia preocupante.
A ninguén se lle escapa a anoxiosa sensación de inminencia estival. Cada verán, a xeografía galega convértese nun polvoreiro. Este sábado, tocoulle a quenda ao territorio fronteirizo con Portugal. A rápida progresión do incendio obrigou as autoridades a activar de inmediato todos os recursos dispoñibles na zona. A velocidade á que o lume devorou o terreo durante as súas primeiras horas foi o factor máis alarmante dun dispositivo que aínda non se deu por concluído.
Un despregue masivo para frear as lapas
Convén lembrar que a orografía desta zona da provincia de Ourense, caracterizada por un relevo complicado e unha densa vexetación, converte as labores de extinción nun auténtico desafío loxístico. Para combater o avance do lume, mobilizouse a Brigada de Reforzo en Incendios Forestais (BRIF) con base no concello veciño de Laza. Non é menor o dato da presenza deste equipo de elite, especializado no ataque rápido a incendios de grande magnitude. A súa chegada ao teatro de operacións foi fundamental para intentar estabilizar un perímetro que non deixa de ameazar ás masas forestais colindantes.
Á intervención da BRIF de Laza súmanse diferentes medios. A batalla contra o lume libra en dúas frontes. Por un lado, o ceo. Varios hidroavións realizaron sucesivos lanzamentos de auga sobre as zonas máis inaccesibles, aquelas onde os efectivos en terra apenas poden operar con garantías. Por outro lado, o solo. Maquinaria pesada e persoal terrestre traballaron na abertura de cortalumes e no aseguramento de perímetros para evitar que as lapas saltasen a novas áreas forestais. Unha coordinación complexa que require dunha precisión milimétrica para evitar danos maiores.
Demasiado tempo. Esa é a sensación que transmiten as imaxes rexistradas polos dispositivos da Administración, onde se pode observar unha columna de fume de enormes proporcións ascendendo sobre o ceo de Baltar. As primeiras estimacións oficiais xa arroxan un saldo de noventa e cinco hectáreas calcinadas. Unha cifra devastadora. O ataque rápido e masivo non conseguiu evitar que o lume se afiance no terreo de Garabelos, obrigando ás autoridades a manter o nivel de alerta máxima.
O pantasma do verán na comarca da Limia
Difícil é separar un suceso desta natureza do contexto no que se produce. Poucas veces un incendio xorde de forma espontánea en pleno día e alcanza tal magnitude en cuestión de poucas horas sen que existan circunstancias extraordinarias detrás. O concello de Baltar, situado estratexicamente no suroeste da provincia de Ourense, lindando coa fronteira portuguesa e moi próximo á comarca de Verín, é un territorio cunha longa historia deste tipo de sinistros. A elevada densidade de monte baixo, xunto ás altas temperaturas e á humidade relativa propia desta época do ano, crean o cóctel perfecto para que o menor descoido ou a peor das intencións acaben en traxedia ecolóxica.
Quen coñeza a zona saberá que o monte é unha fonte fundamental de riqueza para os municipios de interior. Perder o bosque non é só unha traxedia paisaxística; supón un mazazo económico para as comunidades rurais que xestionan os seus recursos a través do aproveitamento forestal. A rapidez coa que se declarou este incendio ás primeiras horas da tarde impediu polo momento realizar unha valoración detalla
