A persistencia dos incendios forestais na comunidade galega non é unha novidade, pero cada novo foco activo trae consigo unha mesma pregunta: ¿estase facendo o suficiente para evitalos? Esta cuestión resurge con forza tras coñecerse que un incendio declarado na parroquia de Moreiras, no concello ourensano de Boborás, continúa avanzando sen que os equipos de extinción logren controlalo por completo. Aínda que as autoridades confirmaron que non existe perigo inminente para as vivendas da zona, as dificultades orográficas están complicando as labores dos efectivos desprazados ata o lugar.
A madrugada do sábado quedou marcada pola aparición das chamas nunha zona de difícil acceso, situada entre varias localidades do concello. Dende entón, o lume foi gañando territorio, superando xa as vinte hectáreas de superficie calcinada. A columna de fume, visible desde varios quilómetros de distancia, foi a imaxe máis impactante dunha xornada que mantén en vilo aos veciños e aos servizos de emerxencia.
Os medios aéreos, clave neste tipo de sinistros pola complicada topografía do terreo, incorporáronse ás tarefas de extinción cando as condicións meteorolóxicas o permitiron. A súa intervención resultou crucial para evitar que as chamas alcanzasen núcleos habitados, aínda que os equipos terrestres continúan traballando no perímetro para conter o avance do lume.
A xeografía galega, un reto constante para a extinción
O caso de Boborás non é aislado. A orografía de Galicia, cos seus vales encaixados, ladeiras empinadas e unha densa vexetación, converte calquera incendio forestal nunha operación de alto risco e gran complexidade. En moitas ocasións, os accesos son escasos e as pendentes impiden o paso da maquinaria pesada, o que obriga aos equipos de extinción a realizar un traballo case artesanal con ferramentas manuais.
«O monte galego non perdoa. Cando o lume atopa unha ladeira con pendente e mato acumulado, a loita convértese nunha carreira contrarreloxo na que o vento xoga un papel decisivo», señalan fontes coñecedoras da operativa na zona.
A rápida intervención dos medios aéreos permitiu frear a propagación nos momentos máis críticos, pero as dificultades do terreo seguen sendo o principal escollo para dar por controlado o sinistro. As autoridades locais solicitaron a colaboración dos veciños, instándoos a extremar as precaucións e a informar de calquera columna de fume sospeitosa.
Máis aló do lume: o impacto ecolóxico e económico
Cada incendio forestal deixa tras de si unha pegada que vai moito máis aló da superficie queimada. A perda de biodiversidade, a erosión do solo e o dano aos ecosistemas autóctonos son consecuencias que se arrastran durante anos. Nunha zona como Boborás, onde o monte baixo e os bosques de frondosas conforman un paisaxe de gran valor ecolóxico, a recuperación pode ser especialmente lenta.
O impacto económico tampouco é desestimable. As explotacións ganadeiras e as pequenas parcelas agrícolas que salpican a parroquia de Moreiras dependen dun entorno forestal saudable. A destrución de pastos e a alteración do hábitat da fauna silvestre afectan directamente á economía rural, xa de por si castigada polo despoboamento e o abandono das terras.
Prevención e concienciación: asignaturas pendentes
Ante a recorrencia destes sucesos, xorde inevitabelmente a reflexión sobre a necesidade de reforzar as políticas de prevención. As campañas de concienciación, a limpeza dos montes e o fomento da ganadería extensiva como ferramenta de xestión da paisaxe son algunhas das medidas que poderían reducir o risco de incendios. Con todo, a falta de recursos e a burocracia administrativa adoitan atrasar a posta en marcha de iniciativas a longo prazo.
