O sector social coruñés esixe menos trabas para regularizar migrantes

As organizacións sociais da Coruña intensificaron as súas demandas ao Goberno central para que acelere e simplifique a regularización de persoas migrantes. A cidade vive unha situación de bloqueo: centos de persoas agardan, con contratos asinados ou posibles, poder traballar legalmente. Mentres tanto, a incerteza e os prazos axustados xeran inquietude tanto nos beneficiarios coma en quen os acompañan.

Un proceso cheo de obstáculos e prazos axustados

É difícil atopar a alguén nas entidades sociais da rúa Cordelería que non teña unha historia recente de frustración cos trámites de regularización. “Hai moitísima xente esperando para traballar”, resume un alto cargo dunha ONG local, canso de ver como pasan os meses sen solución. Non é un dato menor: a maioría das persoas migrantes coas que tratan cumpren requisitos e teñen ofertas laborais concretas, pero o labirinto burocrático e os prazos estreitos do proceso anunciado polo Goberno ameazan con deixar a moitos fóra.

A ninguén se lle escapa que o anuncio da administración central, prometendo unha regularización exprés para quen acredite un contrato, xerou unha onda de esperanza. Porén, fontes do sector social advirten de que o prazo de tres meses para presentar solicitudes é demasiado curto, sobre todo tendo en conta a avalancha prevista. O certo é que na Coruña a resposta institucional vai por detrás da realidade: hai empresas, especialmente do sector servizos, que precisan cubrir vacantes con urxencia, pero non poden contratar a quen leva anos esperando polos papeis.

Esperas longas, vidas en pausa e empregadores desesperados

Quen pase pola zona da Praza de Lugo ou por calquera barrio da periferia coruñesa escoitará o mesmo relato: persoas migrantes en situación irregular, con experiencia e ganas de traballar, atrapadas nun limbo administrativo. A cifra fala por si soa: dende a pandemia, as solicitudes de regularización medraron máis dun 40% na comarca, segundo datos da Subdelegación do Goberno. A pesar diso, a taxa de resolución segue a ser baixa.

“Os empregadores chámanos cada semana, non entenden por que non poden incorporar xa a quen precisan”, explica un responsable do sector hostaleiro. Moitos pequenos negocios, dende cafeterías en Monte Alto ata almacéns en Matogrande, sinalan a escaseza de man de obra como un dos seus principais problemas. E, porén, a solución semella estar a man: centos de persoas xa viven aquí, falan galego ou castelán e están listas para cotizar.

Cómpre lembrar que a situación non é nova. Xa en 2022, tras a crise sanitaria, as asociacións advertiron do aumento da precariedade entre quen non lograba regularizar a súa situación. Dende entón, a presión non fixo máis que medrar. Demasiado tempo.

Temor a un colapso e petición de garantías

As entidades sociais móstranse satisfeitas co principio de acordo por parte do Executivo, pero insisten en que fai falta claridade e garantías. “Non sabemos aínda os criterios exactos. Hai medo a que a avalancha de solicitudes colapse as oficinas e moitos queden fóra por detalles técnicos”, advirte unha traballadora social veterana.

O temor non é infundado. Abonda con mirar o ocorrido hai apenas un ano co Plan de Emprego para Mozos: o sistema informático saturouse e centos de expedientes quedaron sen tramitar a tempo. Agora, co reloxo correndo e a presión social en aumento, a preocupación multiplícase. Algunhas entidades advirten, incluso, de que a falta de información pode levar a expectativas frustradas entre quen máis o precisa.

Polo de agora, as asociacións pediron aos posibles beneficiarios que sexan cautos e non inicien trámites sen asesoramento. “Queremos evitar fraudes e que a xente perda…