A actualidade informativa vese marcada polo Ballet Nacional de España, cunha recuperación que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes acontecementos esténdense máis alá do inmediatamente visible.
Homenaxe a José Granero no Teatro Real
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.
No mundo da danza española, todo o mundo refírese a José Granero (1936-2006) como «o mestre», un significativo apelativo para mostrar o respecto que se lle ten á figura deste coreógrafo nacido en Buenos Aires, formado en Nova York -chegou a ser elixido para formar parte do elenco de ‘West Side Story’, pero non puido participar no estreo-, que logo bailou ao lado de figuras como Pilar López ou Mariemma, antes de forxar unha brillante traxectoria como coreógrafo.
O Ballet Nacional de España (BNE) rende agora, no Teatro Real, unha homenaxe ao ‘Mestre Granero’, co estreo dun programa que inclúe catro das súas coreografías: ‘Leyenda (Crónica de un amor no consumado)’, o paso a dous de ‘Cuentos del Guadalquivir’, ‘Bolero’ e ‘Medea’, o seu traballo máis aplaudido, que o propio BNE estreou en 1984.
O espectáculo -que estará no Teatro Real do 16 ao 19 de outubro– incluirá tamén dous solos: ‘Segunda piel’, creado e bailado por Miguel Ángel Corbacho, e ‘Arriero’, de Eduardo Martínez e interpretado polo propio bailarín.
No fosso estará a Orquesta Titular del Teatro Real (que en 1984 estreou, como Orquesta Sinfónica de Madrid, ‘Medea’ no Teatro de la Zarzuela), baixo a dirección de Manuel Coves.
‘Medea’, obra mestra da danza española
‘Medea’ é sen ningunha dúbida unha das obras fundamentais da historia da danza española; Rubén Olmo, director da compañía, vai máis aló e fala de «a obra mestra da danza española».
O Ballet Nacional, dirixido naquela época por María de Ávila, reuniu para esta creación a José Granero (coreografía), Manolo Sanlúcar (música), Miguel Narros (guión e vestiario) e Andrea d’Odorico (escenografía), aos que se sumou Manuela Vargas como protagonista.
Case inmediatamente, a peza converteuse no emblema do BNE, que a levou nos anos seguintes a escenarios como o Palacio del Kremlin, en Moscú (1987), ou o Metropolitan Opera House de Nueva York (1988).
‘Medea’ baséase na tragedia de Eurípides; Medea, hechicera e meiga, fuxiu da súa casa tras traizoar ao seu pai, asasinou ao seu irmán e axudou a roubar o Vellocino de Ouro ao aventureiro grego Xasón, a quen ama.
Xuntos viven cos seus dous fillos en Corinto. É o reino de Creonte, que lle ofrece a Xasón que se case coa súa filla, proposta que este acepta, repudiando a Medea.
A partir de aí desencadéase a traxedia que levaron ao linguaxe da danza Granero, Narros e Sanlúcar.
Elenco e repertorio da homenaxe
Nestas funcións do Teatro Real, para as que se contou con Javier Palacios (un dos artistas máis próximos a Granero nos últimos anos), alternaranse no papel de Medea Eva Yerbabuena -«é un auténtico privilexio bailar esta coreografía tan grande cunha música tan grande»- e Maribel Gallardo, que foi Creúsa no estreo da peza en 1984 e que ha defendido o personaxe titular
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.