Galicia poñerá en marcha 24 novas residencias de maiores en concellos pequenos

O Goberno galego aprobou este luns un plan para construír 24 residencias de maiores, que sumarán 1.800 prazas repartidas por concellos de menos de 25.000 habitantes. A folla de ruta, que pasa pola colaboración público-privada, garante de que polo menos o 60% das prazas serán públicas. O anuncio cumpre o compromiso adquirido polo presidente da Xunta no último Debate sobre o Estado da Autonomía.

Unha aposta pola Galicia rural

Ninguén discute xa que o envellecemento poboacional golpea con máis forza os municipios pequenos. Por iso chama a atención —e convén destacar— que o foco do plan se poña precisamente nos concellos de menos de 25.000 habitantes, onde a oferta de coidados de longa estancia adoita ser máis limitada e onde moitas familias vense obrigadas a buscar prazas fóra da casa.

As grandes cifras do programa son claras: 24 edificios novos e 1.800 prazas. A fórmula elixida para sacalos adiante será a colaboración público-privada, un modelo que o executivo autonómico utilizou noutras infraestruturas sociais e que agora se converte en eixo da política residencial. A garantía de que, como mínimo, o 60% das vacantes teña condición pública é o dato que o propio Goberno quere subliñar. Non é menor: marca o equilibrio entre o investimento privado e o acceso en condicións públicas.

Compromiso do DEA, agora sobre o papel

O plan non xorde do nada. O presidente da Xunta anunciou esta folla de ruta como compromiso expreso durante o Debate sobre o Estado da Autonomía, e este luns o Consello converteuna en acordo de Goberno. Na roda de prensa posterior á reunión semanal do executivo, o propio mandatario renovou o seu compromiso de seguir a aumentar as prazas de residencia na comunidade.

Difícil resulta, en efecto, atopar un ámbito da política social galega con máis marxe de crecemento. A dependencia e a atención ás persoas maiores instaláronse no centro do debate público, e cada anuncio de novas prazas examínase con lupa por familias, traballadores do sector e oposición. A cifra de 1.800 prazas fala por si só nun territorio onde as listas de espera para acceder a unha praza pública son un problema crónico.

Un centro xunto ao parque de San Roque

O plan da Consellería de Política Social inclúe tamén outra peza: un novo centro nas proximidades do parque de San Roque, con capacidade para un centenar de persoas. A súa historia previa merece mención, porque explica o retraso acumulado. Os terreos elixidos nun primeiro momento acabaron descartados polos cambios na normativa estatal de zonas inundables, aprobada a raíz da dana que asolou Valencia. A seguridade hidrolóxica converteuse así nun obstáculo administrativo que obrigou a replantexar a localización.

Convén recordar que o endurecemento da regulación de inundables trala traxedia valenciana afectou a proxectos de todo tipo en múltiples puntos do país. O caso do centro xunto a San Roque mostra como unha norma estatal pode paralizar unha infraestrutura social xa planificada, e como as administracións deben readaptar os seus plans sobre a marcha. A nova localización, próxima ao parque, desbloquea polo menos sobre o papel un proxecto que levaba tempo en carteira.

Que queda por resolver

O certo é que aprobar un plan é só o primeiro paso. Quedan por coñecer os calendarios de licitación, os prazos de construción e a distribución exacta das 24 residencias entre os concellos seleccionados. A colaboración público-privada, ademais, sempre plantea interrogantes sobre a xestión posterior e sobre como se articulará esa reserva do 60% de prazas públicas. As respostas chegarán, previsiblemente, a medida que avancen os trámites.