Xabarilós toman Lugo: as piaras campan por barrios e centro histórico sen control

A capital lucense asiste a unha invasión silenciosa que xa non é só nocturna. As mandas de xabarís converteron amplas zonas urbanas no seu territorio habitual, e os encontros con veciños multiplícanse sen que as administracións logren conter o avance. Barrios como A Cheda, Galegos, O Carme ou Fontiñas son algúns dos escenarios predilectos destas piaras, que xa foron avistadas mesmo nas rúas máis céntricas da cidade amurallada.

O certo é que a situación escapa a calquera precedente. Onde antes eran incursións esporádicas, agora hai rutina. Os xabarís campan ás súas anchas por arterias principais, parques e zonas axardinadas, e a súa presenza sementa de expectación cada saída nocturna. A milla de ouro destes animais salvaxes é, paradoxalmente, a capital lucense.

Da periferia ao centro histórico sen disimulo

Non é un fenómeno novo, pero si crecente. Durante os últimos meses, os avistamentos disparáronse en zonas periurbanas como as inmediacións de Nadela ou os barrios de Castelo, A Cheda, O Carme e Fontiñas. Alí, os animais embóscanse durante o día e emerxen ao caer a noite na procura de alimento. Pero o máis rechamante é que xa non se limitan á periferia.

O pasado mes de maio, unha piara composta por nove exemplares paseouse sen pudor polo cruce da Ronda da Muralla coa Rúa Bispo Aguirre. Un lugar céntrico, transitado, que demostra ata que punto a fronteira entre o urbano e o salvaxe se esvaeceu. Os xabarís xa non son unha rareza no casco histórico: son unha imaxe recorrente.

Difícil atopar un lucense que non teña unha historia recente con estes animais. Xa sexa nun parque, nunha rúa secundaria ou nunha rotonda, os encontros normalizáronse perigosamente. E as imaxes de xabarís cruzando rúas ou remexendo colectores acumúlanse nos teléfonos móbiles dos veciños.

Destrozos, inseguridade viaria e unha resposta institucional que chega tarde

A presenza masiva de xabarís non é só unha cuestión de anécdotas ou sorpresa. Ten consecuencias moi concretas. Os destrozos en leiras, parcelas e zonas axardinadas son constantes. Os animais levantan o céspede dos parques, destrozan hortas urbanas e causan danos no mobiliario público. Pero hai un factor aínda máis preocupante: a inseguridade viaria.

Os accidentes de tráfico provocados pola irrupción repentina de xabarís en estradas urbanas e periurbanas convertéronse nun risco real. Non é menor o dato de que o Concello, mesmo antes de que se producise a moción de censura e o posterior cambio no goberno local, xa solicitara á Xunta un reforzo urxente das actuacións no control destes súidos. A petición, con todo, non parece dar froitos inmediatos.

Para frear o crecente número de incursións, tamén se levaron a cabo labores de limpeza e roza en zonas do casco urbano que serven de refuxio a estes exemplares. O problema é que moitas desas áreas, sobre todo nas zonas periurbanas próximas a Nadela ou aos barrios de Castelo e A Cheda, presentan un estado que deixa moito que desexar. Tras o paso das máquinas, a maleza volveu crecer e os terreos recuperaron o seu estado primixenio. Demasiado rápido.

Un problema que non entende de política municipal

A crise dos xabarís en Lugo transcendeu os vaivéns políticos. A moción de censura que cambiou o goberno local non alterou a realidade sobre o terreo: os animais seguen aí, cada vez máis numerosos, cada vez máis ousados. E a solución non parece estar ao alcance dun só Concello.