A Asociación Galega de Covid Persistente presentou unha queixa ante a Valedora do Pobo ao denunciar a ausencia dun protocolo integral do Servizo Galego de Saúde (Sergas) para atender a doenza en Galicia. Segundo a entidade, o problema agrávase porque a administración segue a tratar moitos casos como «secuelas» e non como unha enfermidade crónica que require circuitos coordinados. A mobilización prodúcese nun contexto no que a asociación estima que arredor de 70.000 persoas na comunidade poderían estar afectadas.
Os representantes do colectivo reclaman que a covid persistente abórdese con criterios clínicos propios e con recursos específicos, incluídos programas de rehabilitación e seguimento multidisciplinar. Sinalan que a ausencia de protocolos na atención primaria e hospitalaria provoca demoras no diagnóstico e na derivación a servizos axeitados. A asociación subliña, ademais, que leva anos intentando conseguir reunións coa administración autonómica sen resposta efectiva.
Segundo os pacientes, a covid persistente ten carácter sistémico e multiorgánico e pode resultar «altamente incapacitante», cunha evolución incerta nalgúns casos. Mentres algúns enfermos conseguen estabilizar os seus síntomas, outros sofren un empeoramento progresivo que lles limita a autonomía e mesmo lles impide saír da cama. O colectivo advirte, ademais, que houbo falecementos relacionados co empeoramento da condición postinfecciosa.
«Non son secuelas, senón unha enfermidade crónica que se desenvolveu tras a infección e que continúa danando o organismo»
Reclamación formal e falta de resposta
A queixa formal presentada este venres ante a Valedora do Pobo pide a intervención da institución para abrir un canal de diálogo coa Xunta de Galicia e o Sergas. O obxectivo é impulsar a elaboración dun protocolo que unifique criterios na atención primaria, nas especialidades e na rehabilitación, e que estableza circuitos claros de diagnóstico e seguimento. Os portavoces da asociación defenden que sen esa coordinación moitos pacientes quedan «perdidos» dentro do sistema sanitario.
Desde a asociación alertan do impacto social e laboral da enfermidade: a perda de capacidade para traballar, a dependencia nas actividades cotiás e a esixencia de apoios sociosanitarios continuos. Por iso, ademais da atención clínica, demandan medidas de apoio psicosocial e programas de reinserción laboral adaptados á fluctuación dos síntomas.
Os pacientes lembran que, en Galicia, actualmente non existe ningunha unidade operativa dedicada á covid persistente. A última unidade que permanecía activa no Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHUO) foi clausurada polo Sergas, que xustificou a decisión na diminución da demanda asistencial desde os picos de 2022.
Contraste coa estratexia do Goberno central
O peche de unidades autonómicas choca co recoñecemento que fixo o Ministerio de Sanidade en xullo pasado, cando incorporou a covid persistente como «enfermidade crónica» dentro do Plan Operativo 2025-2028 para o abordaxe da cronicidade. A escala estatal, a intención do Ministerio foi impulsar un enfoque integral que inclúa circuitos multidisciplinares e continuidade asistencial para estas persoas.
En Galicia, con todo, a atención especializada quedou, segundo a Xunta, encomendada a servizos hospitalarios de referencia sen un protocolo específico nin unha coordinación estruturada. Isto, denuncian os pacientes, xerou itinerarios fragmentados e respostas asistenciais heteroxéneas segundo o centro e a zona xeográfica.
A asociación reclama agora que a Valedora do Pobo medie para que se active unha vía de negociación coa Consellería de Sanidade e o Sergas. Entre as súas peticións figuran a reposición de unidades operativas, a creación de circu
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.