A Administración galega terá que indemnizar con 10.000 euros por danos morais a unha traballadora de terapia ocupacional de Vigo e a súa área de saúde, á que mantivo encadeando contratos temporais durante quince anos, entre 2007 e 2023. Así o avanzou La Voz de Galicia, que recolle unha resolución na que o tribunal ve nesta temporalidade abusiva unha práctica contraria ao dereito, ata o punto de propoñer que a Inspección de Traballo valore unha sanción.
Quince anos de temporalidade: o abuso que o tribunal si ve
Conveñ deterse na cifra. Quince anos. É o tempo que esta profesional da área sanitaria de Vigo pasou de contrato en contrato, sen que a Administración a consolidase en praza fixa malia a continuidade evidente da súa labor. A cifra fala por si soa.
O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia foi máis alá da mera declaración de temporalidade fraudulenta: recoñece un dano moral que debe ser compensado economicamente. E non se queda aí, porque plantea que o asunto pode ter consecuencias sancionadoras, ao propor a Traballo que examine a conduta da consellaría responsable.
Non é menor o dato de que a afectada lograse finalmente unha praza a través do sistema de oposición. É dicir, cando o acceso á fixeza chegou, chegou pola vía ordinaria, polo esforzo persoal, non por unha rectificación espontánea da Administración que a contratou ano tras ano.
Dano moral: unha categoría que gaña peso
Difícil é esaxerar a importancia de que un tribunal cuantifique o sufrimento de quen vive décadas na incerteza laboral. A xurisprudencia vén recoñecendo cada vez máis que a temporalidade abusiva non é só un problema formal ou económico: condiciona proxectos de vida, hipotecas, familias, decisións de todo tipo.
Quen traballa con contratos curtos non sabe se o ano seguinte seguirá cobrando. A situación agrávase cando quen actúa así non é unha empresa en apuros, senón a propia Administración pública, que ten nas súas mans os mecanismos para consolidar cadros de persoal e os esquiva durante anos.
O contexto da interinidade estrutural na sanidade galega
A ninguén se lle escapa que este caso non é unha rareza illada. A sanidade pública galega arrastra desde hai décadas un elevado porcentaxe de persoal temporal e interino, unha situación que a normativa estatal dos últimos anos pretendía atallar coa obriga de ofrecer prazas e estabilizar cadros de persoal.
O fallo chega ademais nun momento sensible para o emprego público en Galicia, cos procesos de consolidación aínda en marcha en varias áreas sanitarias. Que os tribunais comecen a impoñer indemnizacións por danos morais introduce un elemento novo na ecuación: a temporalidade prolongada xa non só obriga a indemnizar polos conceptos clásicos, senón que pode ter custes económicos directos para os caixóns autonómicos.
Unha condena con efectos máis alá do caso concreto
O certo é que a resolución pode marcar precedente. Se encadear contratos durante quince anos xera indemnizacións e chamadas á Inspección de Traballo, a pregunta é inevitable: cantos traballadores en situación similar hai no Sergas, en educación ou noutras consellarías galegas? Demasiado tempo mirando cara a outro lado.
O desenrolo deixa tamén unha paradoxa amarga. A traballadora conseguiu a praza polos seus propios méritos, tras esgotar un terzo da súa vida laboral na provisionalidade. A condena recoñece o dano, pero non devolve os anos de inestabilidade. A verdadeira proba de que algo cambiou será que a próxima persoa que asine un contrato coa Xunta non necesite quince anos nin unha sentenza para ter un posto
