A Audiencia Provincial de Oviedo celebrou esta semana a segunda sesión do xuízo contra un matrimonio acusado de manter aos seus tres fillos confinados durante case catro anos nunha vivenda na periferia da cidade, e os seus avogados defenderon que non houbo detención ilegal senón un illamento voluntario motivado por un «medo insuperable» tras padecer covid. O proceso, que se celebra a porta pechada, reanudouse coas defensas insistindo en que a conduta dos pais foi anómala pero non necesariamente delituosa. Os proxenitores, un home de 53 anos de nacionalidade alemá e unha muller de 48 con dobre nacionalidade alemá e estadounidense, prestarán declaración na próxima sesión.
Javier Muñoz, un dos letrados que asisten á parella, explicou á saída da sala que a decisión de permanecer enclaustrados foi tomada polos propios pais despois de padecer unha enfermidade prolongada por coronavirus, o que, segundo a súa versión, lles xerou un temor irracional a saír. Muñoz afirmou que a familia optou por educar os nenos no domicilio e por autoconfinarse ante a dificultade para «regularizar a súa situación» en España. Estas explicacións forman parte da liña defensiva que pretende desactivar a acusación de privación ilegal de liberdade.
Os outros avogados da parella, Elena González Martínez e Javier Guillermo Pereira, rexeitaron a imaxe difundida polos medios dunha «casa dos horrores» e reclamaron evitar etiquetas estigmatizantes. Segundo as súas palabras, aínda que o fogar presentaba zonas con acumulación de enseres e un aspecto desordeado, non existiu unha restrición física que impedise aos menores moverse pola vivenda. Os defensores subliñaron igualmente que os nenos estaban aseados e que non había evidencias de malformacións, en contra dalgunhas interpretacións sensacionalistas dos feitos.
A defensa argumenta que o desorde doméstico e a educación no fogar non constitúen, por si sós, delitos penais; sinalou que a falta de escolarización pode ser obxecto de sancións administrativas pero non debe confundirse cun ilícito penal automático. Os letrados insistiron en que se trata dunha «situación extraordinaria e anómala», derivada de factores persoais e culturais —a parella é estranxeira e non domina a lingua—, e pedíronlle á sala que valore eses matices á hora de cualificar xurídicamente a conduta.
O xuízo, que arrincou o martes e celébrase sen acceso público, abordará esta semana a declaración dos proxenitores e o exame das probas periciais. Na sesión presentouse un informe forense que, segundo fontes xudiciais, aconsella a reagrupación familiar como medida de protección para os menores. Esa recomendación figura entre as claves que deberán ponderar tanto o equipo forense como os servizos de protección nas súas propostas e nas medidas cautelares que o tribunal estime oportunas.
Nos arredores da sede xudicial víronse chegar aos acusados nun furgón da Policía Nacional, imaxe que volveu poñer o foco mediático sobre un caso que suscitou debate social. A instrución previa incluíu a intervención policial na vivenda, e desde distintas esferas reclamouse equilibrar a protección dos menores co deber de evitar estigmatizacións que poidan entorpecer a valoración técnica dos feitos. Á espera da conclusión do proceso, mantense a tensión entre a versión da defensa e as impresións iniciais que trascenderon á opinión pública.
Xurídicamente, a causa plantexa preguntas sobre a fronteira entre a negligencia ou a omisión na tutela de menores e a comisión de delitos relacionados coa privación de liberdade ou o abandono. Os maxistrados deberán sopesar probas periciais, testemuños e a propia conduta dos proxenitores para decidir se procede unha acusa
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.