A hemorraxia do pequeno comercio en Santiago: cen negocios pechan nun ano

Abonda con pasear polas rúas empedradas do casco histórico para constatar a magnitude do problema. Os escaparates baleiros, os carteis de liquidación por peche e as persianas metálicas baixadas a media tarde debuxan unha paisaxe desoladora no pleno corazón de Galicia. A cidade compostelá encaixou un varapalo tremendo no seu tecido produtivo, perdendo un cento de establecementos nos últimos doce meses, segundo puxo sobre a mesa a Unión de Profesionais e Traballadores Autónomos (UPTA).

O espello roto do centro histórico

A ninguén se lle escapa que unha urbe sen o seu comercio tradicional perde unha parte esencial da súa alma. Santiago non é unha excepción a esta regra non escrita, e a perda deste volume de negocios en tan só un ano marca un ritmo de deterioro alarmante. Demasiado tempo ignorando os sinais de esgotamento dun modelo que xa non axuenta máis presión. Os locais en traspaso acumúlanse en arterias comerciais que antano bullían de vida, reflectindo unha crueza económica que as estatísticas oficiais moitas veces tardan en asimilar.

Unha década de perdas que se acelera

Non é menor o dato de que falamos dunha tendencia a longo prazo que de repente se acelerou. As organizacións do sector levan anos lanzando mensaxes de alerta que, por desgraza, adoitan caer en saco roto. Cómpre recordar que esta hemorraxia actual non é un fenómeno illado provocado por unha mala tempada turística ou unha mala racha pasaxeira, senón a constatación dunha crise permanente. Na última década, a zona viu desaparecer arredor de cincocentos comercios. A estatística fala por si soa e reflicte un declive que avanza imparable.

Poucas veces a mensaxe dos autónomos soou con tanta dureza e desesperación. O cansazo acumulouse tras décadas de xornadas maratonianas, enfrontando todo tipo de inclemencias. A sensación xeneralizada entre os profesionais do sector é de absoluta orfandade fronte ás administracións. Sinten o peso de dedicar corenta horas semanais durante máis de corenta anos das súas vidas, soportando longas xornadas de pé, para rematar vendo como as marxes se reducen ata a extenuación. Ese sofrimento remata traducíndose na dolorosa decisión de tirar a toalla.

A urxencia de políticas municipais ambiciosas

Quen teña posta a súa esperanza nunha recuperación espontánea do mercado, probablemente se equivoque de medio a medio. As voces autorizadas do sector esixen agora mesmo un xiro de temón radical por parte dos responsables municipais. Reclaman medidas valentes e políticas moito máis ambiciosas que freen de raíz esta sangría. O certo é que os parches normativos e as axudas a fondo perdido xa non serven de moito. Precísase dunha estratexia integral que reverta a situación, alivie a presión fiscal e devolva a confianza a quen arriscan o seu capital nas rúas da cidade.

Galicia ten unha tradición mercantil fortemente arraigada nas súas rúas e prazas. As tendas de ultramarinos, as mercerías de toda a vida ou as pequenas ferreirías non eran simples puntos de compra. Eran auténticos centros de reunión veciñal, espazos de socialización onde se tecía a verdadeira comunidade. Ao desapareceren estes negocios, desaparece tamén un punto de encontro fundamental para a cidadanía, especialmente para as xeracións de maior idade que ven como o seu contorno máis próximo se desdibuxa por momentos.

Únete a la conversación

Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.

Crear cuenta gratis Ya tengo cuenta →