A Xustiza frea as cabanas turísticas xunto ao pazo de Cea en Nigrán

Un tribunal deu ao traste cun dos dous proxectos que pretendían instalar campamentos de cabanas turísticas nas inmediacións do histórico pazo de Cea, no concello pontevedrés de Nigrán. A decisión xudicial afecta o anteproxecto que contemplaba a construción de quince cabanas de madeira e que agora queda en suspenso tras coñecerse o fallo.

Poucas veces un litixio urbanístico condensa tantas tensións como o que se vive desde hai meses nesta zona do litoral sur da ría de Vigo. E é que, á protección dun contorno patrimonial sensible, engádese a pugna entre dúas iniciativas privadas que aspiraban a desenvolver infraestruturas turísticas de natureza practicamente no mesmo espazo xeográfico.

Dous proxectos, un mesmo escenario

Quen percorra os arredores do pazo de Cea comprobará que se trata dunha paraxe onde a pegada histórica convive cunha presión urbanística crecente. Non é de estrañar, por tanto, que a perspectiva de ver erguer dous campamentos de cabanas turísticas nun radio tan curto de distancia terminase nos tribunais.

A promotora do anteproxecto agora rexeitado pola Xustiza é Tranvías Eléctricos de Vigo SA, unha sociedade con sede na área metropolitana de Vigo e cuxa proposta incluía quince unidades de aloxamento en madeira. A empresa levara a súa frustración polo devir do expediente ata o ámbito xudicial, onde alegou o que consideraba unha actuación arbitraria por parte da administración fronte a outro proxecto similar planteado nese mesmo contorno. É dicir, a promotora entendía que se estaba aplicando un rasero distinto entre as dúas iniciativas, algo que o tribunal non compartiu a xulgar polo resultado do fallo.

Difícil imaxinar un escenario máis delicado. O contorno do pazo concentra valores patrimoniais, paisaxísticos e culturais que calquera plan desta natureza debe ponderar con extremo coidado. Aí está a chave de boa parte dos reparos que foron acumulándose arredor de ambas as propostas.

A sombra da «arbitrariedade»

Non é menor o dato de que a promotora do proxecto frustrado esgrimise precisamente o argumento da arbitrariedade. Cómpre recordar que, cando dous plans concurrentes se tramitan de forma dispar, a sensación de tratamento desigual alimenta a desconfianza tanto nos promotores como na cidadanía que segue de preto os avatares do planeamento municipal.

Fontes municipais consultadas en distintos momentos do proceso viñeron sostendo que a actuación do Concello axústase á legalidade urbanística vixente. O certo é que a decisión xudicial agora coñecida reforza esa tese, polo menos no que respecta ao anteproxecto das quince cabanas promovido por Tranvías Eléctricos de Vigo SA. Máis aló dos matices xurídicos, a mensaxe que chega desde o tribunal é clara: o control sobre este tipo de iniciativas non pode quedar ao albur de criterios discrecionais.

Demasiado tempo debaténdose nun terreo esvaradizo. A diferenza de trato entre proxectos que, a priori, parecían case xemelgos xerou un desgaste innecesario e obrigou a Xustiza a pronunciarse para poñer coto á confusión.

O boom das cabanas e a presión sobre o patrimonio

Basta con mirar o que ocorre noutras comarcas galegas para calibrar a dimensión do fenómeno. As cabanas turísticas, os glampings e os aloxamentos de natureza experimentaron un crecemento notable nos últimos anos, impulsados por unha demanda de turismo de proximidade que busca experiencias afastadas dos grandes núcleos. Na costa de Nigrán, coas súas praias, as súas sendas costeiras e o seu patrimonio arquitectónico, ese tirón resulta especialmente intenso.