A Xustiza reabre en Vigo o caso dunha menor de 14 anos que quedou embarazada da súa parella, de 21

A Sección Cuarta da Audiencia Provincial de Pontevedra ordenou reabrir as dilixencias sobre o embarazo dunha rapaza de 14 anos en Vigo, que deu a luz a unha nena froito da súa relación cun mozo de 21. O tribunal instrúe o xulgado de Violencia sobre a Muller da cidade olívica para que pratique probas biolóxicas que confirmen a paternidade do recentemente nado e afonde nunha causa que fora provisionalmente arquivada.

Difícil imaxinar un escenario máis complexo para calquera operador xurídico. Unha nena que se converte en nai aos 14 anos. Un presunto pai maior de idade que exerce o seu dereito a non declarar. Unha familia dividida entre quen denuncia e quen prefire mirar cara a outro lado. E encima, un xuíz que decide pechar o caso por insuficiencia probatoria. Agora, a Audiencia deulle un vuelco a todo iso.

Un arquivo xudicial que durou meses

Convén recordar como se chegou ata este punto. O asunto coñeceu a luz cando a menor quedou embarazada de quen daquela era a súa parella sentimental, un mozo de 21 anos. A diferenza de idades —sete anos de distancia— situaba o caso de cheo no terreo do delito de agresión sexual a menor de 16 anos, tipificado no Código Penal. Con todo, o maxistrado titular do xulgado de Violencia sobre a Muller de Vigo acordou o sobresemento provisional.

O motivo non era arbitrario. A rapaza acolleuse á dispensa legal que lle permite non declarar contra a súa parella, un dereito deseñado para protexer vínculos familiares pero que, en supostos como este, funciona como un muro procesal case insalvable. A iso sumouse a negativa da nai da menor a presentar denuncia formal. E, do outro lado, o mozo investigado optou por gardar silencio, como faculta a lei a calquera persoa sentada no banco.

Triple bloqueo. Tres vías de acceso á verdade xudicial pechadas de golpe. O xuíz interpretouno como imposibilidade material de seguir investigando. Non parece descabelado en termos estritamente procesais. Mais quedaba unha pregunta flotando: abonda con que ninguén queira falar para pechar un caso que involucra a unha nena de 14 anos?

O pai da menor, motor da reapertura

Aí está a clave de todo. O pai biolóxico da rapaza, en desacordo coa decisión do xulgado, decidiu non conformarse. Presentou un recurso de apelación ante a Audiencia Provincial de Pontevedra solicitando que as dilixencias se reanudasen. O seu argumento calou na sala. Nun auto fechado o 11 de maio, os maxistrados estimaron a súa petición e ordenaron ao xulgado vigués que reabrise as actuacións.

Non é menor o dato de que sexa o pai quen tire do carro procesal nun contorno onde a propia menor e a súa nai optaran polo silencio. A dinámica familiar nestes supostos adoita ser todo menos lineal. A ninguén se lle escapa que os embarazos en idades tan temperás levan consigo, case por definición, unha asimetría de poder considerable entre as partes. Precisamente por iso a lexislación vixente establece que por debaixo dos 16 anos non existe capacidade legal para prestar consentimento válido en relacións sexuais. A lei é categórica. O que ocorre despois, no día a día dos tribunais, xa é outra historia.

A Audiencia, segundo recolle a resolución, valora que a menor dispón de capacidade intelectual suficiente como para poder ser avaliada no marco da investigación. Ese extremo abre a porta a explorar novas vías de obtención de probas máis alá da declaración directa, que ata agora era o único cauce e ficou bloqueado pola dispensa.