A loita diaria da pontevedresa Blanca Roma en Malasia
O regreso a España converteuse nunha odisea para a pontevedresa Blanca Roma e preto de cen compatriotas que o pasado marzo quedaron varados en Kuala Lumpur debido ao impacto que a guerra no Oriente Medio tivo nas conexións aéreas. A moza de 25 anos, que pasara un ano traballando en Australia e viaxando polo sudeste asiático, perdeu o seu voo de volta e dende entón participa nunha rede de coordinación por WhatsApp con outros afectados. Os viaxeiros reclaman respostas concretas da compañía aérea coa que tiñan billete e contan con xestións abertas por parte do consulado español, aínda sen data pechada de retorno. A situación, explican, complícase por familias con menores, viaxeiros con medicación e prezos de billetes que se dispararon.
Roma relata que inicialmente formaban un grupo de 84 persoas na aplicación de mensaxería, pero que esa cifra non reflicte a todos os afectados, porque existen familias e pequenos contingentes que se comunican a través dun único representante. Ela regresaba tras un periplo por Filipinas, Tailandia e Vietnam e pensaba tomar un voo o pasado domingo, pero acabou na capital malaia tras quedar sen plaza e sen alternativas claras. Dende entón, os viaxeiros intentaron sen éxito establecer comunicación fluída coa compañía aérea que xestionaba moitos dos billetes. A organización espontánea entre españois foi a que permitiu identificar casos urxentes e coordinar contactos coa legación diplomática.
Fontes do grupo explican que a maioría dos regresos previstos facíanse coa compañía Etihad e que, días despois, persiste a falta de resposta por parte da empresa. O martes pasado unha representación foi recibida no consulado para exponer a situación e coñecer posibles solucións; tras unha reunión de tres horas, os cidadáns non obtiveron unha data pechada para o retorno. Durante o encontro dáronse a coñecer historias concretas que evidencian a vulnerabilidade do colectivo: menores separados das súas familias temporalmente, persoas que esgotaron coberturas de seguro e un caso hospitalario na propia Kuala Lumpur. A ausencia dunha vía de comunicación eficiente coa aerolínea engade incertidume ás xestións diplomáticas.
A embaixada, segundo contan os afectados, formulou tres alternativas para tratar de resolver os regresos. A primeira foi reabrir o canal coa aerolínea principal, unha opción que resulta pouco práctica mentres non exista resposta por parte da compañía. A segunda plantea a compra de billetes alternativos que eviten sobrevoar a zona en conflito, pero os prezos se volveron prohibitivos: algúns pasaxes dende China ofríanse por encima de 10.000 euros, unha cifra inasumible para a maioría. Por último, propuxéronse xestionar un voo chárter, aínda que esa opción depende da vontade das aerolíneas e podería implicar desprazamentos a aeroportos de terceiros países como Bangkok ou Singapur, con plazas limitadas e criterios de prioridade para a súa asignación.
No día a día, a falta de certezas provoca situacións concretas de urxencia. Un dos afectados viaxaba co seus fillos de tres e sete anos e permaneceu ingresado nun centro sanitario de Kuala Lumpur; recebeu o alta esta semana e adquiriu un billete para o sábado, aínda que aínda non ten confirmación de saída. Outros viaxeiros requiren medicación de continuidade e asumiron gastos fóra de cobertura: «Unha compañeira comentounos que leva preto de 500 euros gastados en fármacos que a súa póliza non cobre», conta Roma. A logística de atención sanitaria, a procura de aloxamento temporal e a xestión económica converteronse en tarefas permanentes para os integrantes do grupo. O consulado tomou nota destes casos e mantén interlocución, pero a solución global segue pendente.
Para os que esperan en Kuala Lumpur a situación é unha «pelea diaria», nas palabras da propia moza, que resume a rutina en comprobar anuncios de voos, coordinar compras colectivas e reclamar información oficial. O desgaste físico e emocional é notable entre os afectados, que alternan a incertitude con breves logros cando algún pasaxeiro logra cerrar un sitio para volver. A coordinación por WhatsApp serviu ademais para detectar perfís vulnerables e priorizar peticións ante a delegación. A falta de confirmación por parte das aeroliñas, a comunidade de viaxeiros intenta manterse unida e compartir recursos para afrontar a espera.
Desde o consulado, segundo os asistentes á reunión, insiste en que se seguen explorando alternativas e que a vía do chárter estaría condicionada á aceptación das compañías aéreas e á logística rexional. Algunhas empresas españolas, apuntan, xa habían rexeitado previamente participar en operacións similares, o que complica a procura de solucións rápidas. Mentres, os que posúen billetes nas rutas máis afectadas enfróntanse ao dilema de asumir billetes caros ou esperar un contingente organizado polo Estado. A falta dunha resposta homogénea por parte das compañías aéreas é o principal escollo que señalan os viaxeiros.
O desenlace segue no aire e a data de regreso para a maioría permanece sen fixar. Os afectados esperan que xestións diplomáticas e a presión conxunta impulsen alternativas viables nos próximos días; Europa e as autoridades españolas estarán, segundo confían, no centro das negociacións. Mentres tanto, a comunidade de españoles en Kuala Lumpur mantén a vixilancia sobre calquera novidade e prepara plans de continxencia para facilitar o retorno dos máis vulnerábeis. Roma, como outros, confesa que o único que queda por facer por agora é agardar, coordinar e velar uns polos outros ata que chegue unha solución.
Podería interesarche:
