A pícola entra por fin no edificio queimado da avenida de Santiago de Ourense

Ourense. Máis dun ano e medio despois do incendio que deixou gravemente danado o inmoble do número 72 da avenida de Santiago, a demolición do edificio comezou. As máquinas traballan xa na parcela por orde do Concello de Ourense, que activou o expediente de ruína en outubro de 2025 tralo bloqueo do inmoble polo fogo.

Unha cicatriz nunha das arterias principais

Non é un terreo calquera. A avenida de Santiago é unha das entradas principais da cidade, e o inmoble sinistrado levaba demasiado tempo como unha ferida á vista de quen circula a diario por ela. Un edificio calcinado, en mitad dunha vía de tanto tránsito, durante dezaoito meses. Demasiado tempo.

O incendio produciuse fai máis dun ano e medio e afectou de forma grave á estrutura do inmoble, ata o punto de que o concello terminou tramitando a súa declaración en ruína. Ese trámite arrancou formalmente en outubro de 2025, case un ano despois do fogo, e marcou o punto de partida do proceso administrativo que agora culmina coa entrada da maquinaria pesada. Un camión pluma víase xa este sábado a traballar no inmoble.

A execución subsidiaria como ferramenta

A mecánica administrativa detrás do derrubamento é coñecida no urbanismo galego. Tras o expediente de ruína, a obriga de demoler recaía na propiedade do edificio, que dispuña dun prazo de tres meses para presentar un proxecto de demolición e executalo. O Concello, iso si, deixou constancia de que se a propiedade non actuaba reservábase o dereito a realizar unha execución subsidiaria: demoler por conta da administración e repercutir despois o custo aos propietarios.

Dado que as máquinas xa están sobre o terreo por orde municipal, todo apunta a que se activou esa vía subsidiaria, o último recurso do que dispón un concello cando o propietario non responde. Non é un mecanismo rápido. Require expediente, prazos, notificacións e paciencia administrativa, e explica en boa parte por que o edificio permaneceu en pé tanto tempo despois das lapas.

O longo camiño do fogo ao derrubamento

A ninguén se lle escapa que o ritmo destes procesos adoita ser lento. Entre o incendio e a primeira máquina pasaron máis de dezaoito meses; entre o inicio do expediente de ruína e a demolición, case un ano. Nese intervalo, o inmoble danado permaneceu como un punto negro nunha das avenidas máis visibles de Ourense, cos consecuentes riscos e a imaxe deteriorada para o contorno.

O certo é que o caso ilustra un problema recorrente nas cidades galegas: que facer cos inmobles sinistrados cando a propiedade non actúa e o edificio queda fóra de uso. A execución subsidiaria existe precisamente para desbloquear esas situacións, pero a súa eficacia depende de que se active con dilixencia e de que os custos poidan reclamarse despois aos responsables.

Convén recordar, ademais, que un incendio destas características non só danа o edificio afectado. Condiciona o contorno, xera preocupación entre os veciños de edificios colindantes e deixa unha parcela en espera en pleno tecido urbano. A demolición non resolve todo, pero é o paso imprescindible para que a parcela poida ter un futuro.

Que vén despois

Rematado o derrubamento, a parcela quedará lista para o seguinte capítulo, que a fonte consultada non detalla: quen asumirá finalmente o custo dos traballos, que uso terá o terreo ou se a propiedade plantexará unha nova edificación son cuestións que quedan abertas e que seguirán o seu curso fóra da vista do público. O inmediato é que a avenida de Santiago deixa de ter un edificio calcinado no seu número 72.