O reportaxe publicado o 11 de marzo de 2026 en El Progreso de Lugo por Gloria Sanz amosa como unha intervención sinxela e ben pensada converteu unha cociña pequena e desactualizada nun espazo funcional, luminoso e integrado na vida cotiá do fogar. Nun apartamento onde a cociña apenas se intuía desde o salón, a obra buscou reorganizar a distribución, mellorar a iluminación e abrir a relación entre estancias para gañar uso e sensación de amplitude. O resultado, segundo os responsables do proxecto, demostra que non fan falla grandes superficies para conseguir unha peza central acolledora e práctica. A reforma preséntase como exemplo de como optimizar recursos e deseño en vivendas compactas.
Antes da intervención a cociña estaba en bo estado técnico pero ancorada nunha estética e distribución doutra época. Un pequeno oco na parede comunicaba co salón e deixaba pasar algo de luz, pero a conexión era insuficiente e o espazo resultaba visualmente pesado e pouco aproveitado. Os armarios e a disposición orixinal non resolvían as necesidades de almacenamento nin facilitaban a circulación, algo habitual en cociñas deseñadas para usos máis limitados. Identificar eses puntos febles foi o primeiro paso para definir as solucións que planteou o equipo de reforma.
A actuación centrouse en reorganizar o plantexamento espacial: eliminouse o tabique do corredor e ampliouse a apertura que comunicaba a cociña co salón, transformándoa nunha barra baixa e multifuncional. Ese xesto arquitectónico non só mellora a visibilidade e o paso da luz natural, senón que converte a xanela nun elemento de servizo —pasaplatos— e nun lugar para almorzos e comidas informais. Ademais, a nova distribución permitiu engadir módulos de almacenamento onde antes non existían, aproveitando recunchos e espazos verticais que antes quedaban desaproveitados.
En materia de materiais e acabados, a reforma apostou por liñas limpas e unha paleta serena que favorece a sensación de amplitude. Os mobles inferiores incorporan tiradores que remarcan a base e aportan carácter, mentres que os módulos superiores prescinden de ferraxes visibles para alixeirar o conxunto. A elección de tons neutros moi luminosos busca un equilibrio entre elegancia e funcionalidade, e a incorporación dun papel pintado nunha parede puntual engade un punto de personalidade sen sobrecargar. A iluminación repensouse con destinos funcionais —zonas de traballo, encimera e barra— para garantir que a estética non comprometa o uso diario.
Un elemento destacado é o moble para almorzar deseñado baixo a xanela que comunica co salón: suma capacidade de almacenamento e superficie útil sen restar espazo á circulación. Esta peza demostra como, con medidas a escala, se poden aumentar as prestacións sen sobrecargar unha cociña pequena. A distribución favorece ademais unha limpeza visual que facilita a orde e a organización, factores clave para que a estancia resulte práctica no día a día. A intervención centrouse en maximizar a utilidade de cada centímetro, desde caixóns profundos ata solucións auxiliares en recunchos.
A reformulación da xanela como triple recurso —pasaplatos, barra e fonte de luz natural— converte a cociña nun espazo máis social e dinámico. Esa nova relación co salón permite que a cociña deixe de ser un ámbito illado para converterse nun lugar de encontro, compatible coa vida familiar e as visitas. Para fogares compactos, esta reconciliación entre cociña e estar é unha opción cada vez máis demandada, pois multiplica as posibilidades de uso sen necesidade de ampliacións custosas. A versatilidade resultante sitúa a cociña no centro da vivenda.
Os responsables do proxecto subliñan que a clave non foi unha reforma ostentosa, senón decisións medidas: priorizar o almacenamento, recorrer a acabados luminosos, integrar iluminación func
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.