A taxa turística pon a proba a coherencia do nacionalismo nos concellos galegos

Pode un partido defender a mesma idea en tres cidades e votar de forma distinta en cada unha delas? A pregunta agoira sobre o BNG despois de que os seus grupos municipais debuxasen un mapa de votos chamativamente desigual arredor da taxa turística, a figura que permite aos concellos galegos gravar a pernoita de visitantes.

Mentres na Coruña e en Santiago de Compostela os concelleiros nacionalistas deron luz verde ao novo gravame, en Vigo optaron polo non. Dous sis e un non sobre un principio ideolóxico que o Bloque reivindicou historicamente como propio: que o turismo masivo debe contribuír a costear o desgaste que provoca nos servizos públicos e no patrimonio.

Un taboleiro de coalicións incómodo

A chave do contraste non está tanto na doutrina como na aritmética de cada pleno. O PP aprobou no Parlamento galego a lei que autoriza a recadación da taxa, mais mostrouse reticente a activala nos concellos que goberna. O PSOE, pola súa banda, fixo a operación inversa: apoiou o gravame nas grandes cidades onde goberna ou goberna en coalición, mais evitouno na Cámara rexional.

Nese taboleiro, cada grupo municipal do BNG actuou segundo as maiorías locais e as prioridades de goberno de cada concello, o que derivou en posicións diverxentes sobre unha mesma norma. O resultado é que o partido aparece, aos ollos do electorado, dicindo si e non ao mesmo tempo.

O prezo da autonomía municipal

A estrutura federal do nacionalismo galego sempre presumiu de dar marxe ás súas agrupacións locais. Esa flexibilidade funciona ben cando non hai titulares de por medio, mais convértese nun lastre cando unha votación mediática retrata as diferenzas internas en portada. A fotografía dunha concelleira do partido defendendo a taxa nunha cidade mentres os seus compañeiros a rexeitan noutra é difícil de explicar en clave de mensaxe única.

Non é un fenómeno exclusivo do Bloque. Os partidos estatais levan anos vivindo tensións parecidas entre os seus parlamentos autonómicos e os seus concellos, obrigados a negociar con socios distintos en cada institución. Pero nun partido que fai da coherencia territorial e do coidado do país un estandarte, o desaxuste pesa máis.

Que está en xogo?

Máis aló do vals das votacións, o fondo do asunto é de calado: a taxa turística abre en Galicia un debate que outras comunidades xa viviron, sobre como financiar o impacto do turismo sen expulsar os visitantes nin castigar os residentes. Os concellos que a implanten deberán xustificar o destino dos ingresos; os que non o fagan, explicar por que renuncian a eles.

Para o BNG, o reto inmediato é de narrativa interna: sincronizar as súas posicións ou polo menos construír un argumento que explique por que a mesma medida merece sis e nons segundo a cidade. A coherencia, na política, non sempre esixe uniformidade, mais si unha explicación convincente. E esa, por agora, segue pendente.

Información adiantada en exclusiva por La Voz de Galicia.