A Uci pediátrica do Hula estrea boxes independentes tras unha reforma de 150.000 euros

Durante anos, os nenos que precisaban coidados intensivos no Hospital Universitario Lucus Augusti compartían unha mesma sala aberta. Tres camas, sen separación física, nun espazo que ademais lindaba coa unidade de Neonatoloxía. Ese escenario, repetido en moitos centros sanitarios españois onde a infraestrutura non seguiu o ritmo das necesidades asistenciais, cambiou por fin no hospital lucense.

As obras, cun orzamento de 150.000 euros, aproveitaron zonas que ata agora estaban destinadas a despachos para crear catro boxes completamente illados: tres habilitados para hospitalización e un reservado para a realización de técnicas. A reforma permitiu ademais separar de forma definitiva a UCI pediátrica da unidade de Neonatoloxía, onde ingresan bebés prematuros e recentemente nados que requiren atención especializada.

Unha vella reivindicación do persoal sanitario

A individualización dos espazos non era unha aspiración de deseño, senón unha demanda histórica dos profesionais que traballan a diario con pacientes críticos. E ten unha explicación clínica clara: boa parte dos ingresos nunha unidade destas características responde a procesos infecciosos, o que converte a separación física entre pacientes nun elemento directamente vinculado á seguridad asistencial.

O conselleiro de Sanidade, Antonio Gómez Caamaño, visitou este mércores o resultado da intervención. Acompañárono o xerente da área sanitaria, o delegado territorial da Xunta e a xefa de Piatría do centro, segundo a información publicada pola prensa local.

Atención a pacientes de 28 días a 15 anos

A UCI pediátrica do Hula atende aos nenos desde os 28 días de vida ata os 15 anos, unha franxa de idade especialmente delicada cando se require soporte intensivo. A existencia de habitacións independentes beneficia non só ao paciente, senón tamén ás familias, que ata agora convivían nun espazo común con outros menores ingresados e os seus acompañantes.

A nova planteamento, con maior privacidade e control dos fluxos, aliñase cos criterios xerais das unidades de coidados intensivos modernas, onde a individualización dos espazos se considera unha medida de prevención de infecciones nosocomiais e de mellora do confort. Que un hospital como o Lucus Augusti tardara en contar con ela reflicte as limitacións presupuestarias que condicionaron durante anos as infraestruturas sanitarias en Galicia.

O contexto dunha sanidade en reforma

A intervención no Hula chega nun momento no que o SERGAS mantén abertos varios frentes de reorganización, como a posta en marcha dunha reforma da atención primaria que fixa topes de pacientes por médico e por pediatra. As inversións en plantas hospitalarias, aínda que modestas en cifras, forman parte do mesmo debate: como adecuar centros construídos fai décadas aos estándares actuais de atención.

O caso lucense ilustra unha cuestión que excede o ámbito dun só hospital. A separación entre pediatría intensiva e neonatoloxía, e a existencia de boxes illados, non son luxos arquitectónicos: son requisitos que inciden na evolución dos pacientes máis vulnerables. Que a mellora partise da reutilización de espazos administrativos, e non dunha ampliación de nova planta, di bastante sobre a vía de traballo dos centros públicos: adaptar o existente cando non é posíbel medrar.

A visita do conselleiro serviu para poñer en valor o resultado final. Queda por ver se este tipo de reformas se estende a outras unidades da comunidade que aínda operan con espazos compartidos, onde a distancia entre a demanda profesional e a resposta institucional segue a ser un argumento pendente de pechar.