A factura de manter un fogar en Galicia xa supera os 1.204,5 euros mensuais de media, unha cifra que reflicte a suma do aluguer ou hipoteca, a cesta da compra e os subministracións enerxéticos. Segundo o barómetro da vivenda do Grupo Mutua Propietarios, o gasto medio alcanzou os 1.204,5 euros en 2025, un incremento do 12,7% respecto a 2024 que deixa a moitas familias ao fío da súa capacidade de pago.
Da hipoteca ao ticket da compra: quen se come o orzamento
A alienación da economía doméstica ten nomes e cifras concretas. O capítulo que máis subiu é a alimentación: a cesta da compra leva xa preto de 467 euros ao mes de media, un 15,7% máis que hai un ano e máis do 30% desde hai cinco anos. Ese aumento non é anecdótico nunha comunidade onde o reparto da renda e a estrutura demográfica penalizan especialmente aos fogares cun só ingreso.
O gasto en vivenda continúa sendo o primeiro mordisco ao orzamento: en promedio, os fogares destinan 547 euros ao seu aloxamento, coa hipoteca algo por riba dos 611 euros e o aluguer arredor dos 500 euros. A iso hai que sumar os subministracións —luz, gas e carburantes— cuxo desembolso medio chegou a 191 euros en 2025, un 8,6% máis que hai un ano. A suma destes tres grandes capítulos explica que os gastos esenciais absorban xa o 42% dos ingresos familiares, catro de cada dez euros.
O contraste cos salarios é evidente. O Salario Mínimo Interprofesional quedou fixado en 1.381 euros brutos mensuais en 12 pagas para 2025, o que en neto deixa unha cifra aproximada que apenas cobre ese ticket de gastos básicos. As persoas que viven sós con soldos arredor de 1.000–1.200 euros —os chamados “mileuristas”— teñen cada vez menos marxe para aforrar ou afrontar imprevistos, segundo advirten economistas consultados por colectivos sociais.
Unha tormenta perfecta que non naceu onte
A subida simultánea da vivenda, a alimentación e a enerxía non é un fenómeno illado: é o resultado de anos de tensións nos mercados e de shocks internacionais que se superpoñen. Galicia arrastra a pegada da crise de enerxía pospandemia, o encarecemento das materias primas e, máis recentemente, a inquietude pola guerra en Oriente Medio, que ameaza con engadir presión inflacionista. Cabe lembrar que a inflación alimentaria xa viña golpeando de forma sostida desde hai cinco anos.
En clave rexional, a estrutura productiva e demográfica galega acentúa o problema. A dispersión rural implica maiores custos de transporte para moitos fogares; as comarcas do interior ven como a falta de oferta de vivenda accesible empurra os prezos nos núcleos urbanos, mentres que en cidades como Vigo e A Coruña a demanda de aluguer mantense firme pola actividade industrial e os servizos. Todo iso ao tempo que a renda media non se revaloriza á mesma velocidade.
Ademais, a fenda entre vivenda nova e de segunda man —coa primeira custando ata un 42% máis segundo datos recentes— tensiona o mercado e dificulta o acceso a unha compra que, en moitas familias, tería permitido liberar gasto en aluguer. A consecuencia é dobre: máis fogares que non poden comprar e máis presión sobre os alugueiros dispoñibles.
Como axustan contas as familias e que pode vir despois
As receitas caseiras para apertar o cinto empezan a notarse nos supermercados. Un de cada catro galegos recoñece dificultades para afrontar os pagos esenciais e, ante iso, cambian hábitos: crece a compra de marcas brancas e redúcese o consumo de frescos. Esa substitución pode aliviar a curto prazo a factura, pero ten implicacións nutricionais e económi
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.