viernes, 11 de septiembre de 2026 | Galicia, España
ÚLTIMA HORA Chancelas, a praia que os GPS confunden cun aparcamento
Galego Castelán

María Alborés, de Boiro a Dior: o LVMH Prize consolida a súa ascensión na alta costura

María Alborés, de Boiro a Dior: o LVMH Prize consolida a súa ascensión na alta costura

Galicia Universal | Sociedade. A deseñadora boirense María Alborés suma un novo fito na súa meteórica carreira: o LVMH Prize para recén graduados, un galardón que vén acompañado de 10.000 euros e dun contrato dun ano nunha das grandes firmas do luxo mundial. O seu futuro en Dior queda, así, blindado.

Un premio que cambia o mapa profesional

Poucas veces unha traxectoria tan recente acumula tantos fitos en tan pouco tempo. Fai apenas seis meses, a deseñadora de Boiro acaparaba a atención do sector cando Dior lle abriu as portas cun contrato en prácticas. Agora, o premio destinado a novos talentos recén titulados converte aquel paso nun posto consolidado dentro dunha das casas máis influentes da moda internacional.

Dotación económica á parte, o verdadeiramente valioso do galardón é a vía que abre. Un ano de contrato no grupo de luxo francés significa acceso a procesos de traballo, esixencia e oficio que poucas escolas poden ensinar. A propia deseñadora resúmeo dende a súa experiencia: apréndese moito porque a esixencia é alta.

Do Barbanza aos grandes desfiles

Ninguén nace sabendo coser. Alborés saíu de Boiro, unha vila do Barbanza duns poucos miles de habitantes, para rematar a traballar na cúspide dunha industria ferozmente competitiva. Non é menor o dato da súa orixe: a moda de autor rara vez mira cara a Galicia á hora de recrutar talento, e cada caso de éxito demostra o inxusto desa mirada.

O seu nome xa saltara á actualidade o ano pasado por un motivo chamativo: o de vestir a unha ministra belga, un episodio que anticipaba que o seu traballo trascendía o ámbito local. Dese recoñecemento temperán ao interese de París mediaron meses, non anos.

Sentirse valorada, dentro e fóra do taller

Convén lembrar que, nas grandes casas de moda, os recén graduados adoitan incorporarse en condicións precarias, con contratos breves e poucas expectativas de continuidade. Por iso destaca a valoración que a deseñadora fai da súa situación actual: alí séntese moi valorada, como profesional e como persoa. Dito nun entorno onde a esixencia é a norma, non parece unha frase de uso.

O premio non recompensa un só deseño, senón unha promesa. Os xurados do LVMH Prize buscan quen pode soster unha carreira no tempo, e apostar por ela cun contrato anual indica que esa promesa convenceu.

Un espello para o talento galego

A ninguén se lle escapa o efecto exemplarizante de traxectorias como esta. Cada galego ou galega que se abre paso nas grandes industrias creativas ofrece un argumento ás novas xeracións: que o punto de partida non determina a meta. Que ese talento tivese que emigrar para desenvolverse, en cambio, é unha vella materia pendente que o caso de Alborés volve poñer sobre a mesa.

Queda por saber se o ano de contrato en Dior se converterá en algo máis estable e se, algún día, o seu oficio poderá exercerse tamén dende Galicia. O certo é que unha moza de Boiro xa deseña hoxe dende un dos talleres máis esixentes do planeta. A pregunta xa non é se pode chegar lonxe, senón canto lonxe. Demasiado talento para conformarse con pouco.

C

Carmen Dorado

Periodista especializada en cultura y sociedad gallega. Colaboradora habitual en medios digitales del noroeste peninsular.

Deja tu comentario

Tu email no será publicado. Los comentarios se revisan antes de aparecer.

🇪🇸 Castellano