Expertos do sono, entre eles a coordinadora da Alianza polo Sono, Carmen Bellido, advirten da falta de evidencias sólidas que avalen o uso estendido de suplementos como a melatonina, o magnesio ou a valeriana para tratar o insomnio en España. A discusión chega nun momento en que un de cada dous españois di espertarse sen ter descansado e entre un 6% e un 14% da poboación cumpre criterios de insomnio crónico. O debate, recollido polos medios o 11 de marzo de 2026, enmárcase nun contexto de cambios nos hábitos de vida, exposición prolongada ás pantallas e xornadas laborais que alongan o día.
Os especialistas lembran que o insomnio crónico defínese por dificultades para conciliar ou manter o sono polo menos tres noites á semana durante tres meses consecutivos, e que non todo mal descanso equivale a ese diagnóstico. Aínda que boa parte da poboación recoñece síntomas nocturnos, sobre todo entre os mozos —con porcentaxes elevados de molestias para durmir—, só unha fracción padece un trastorno que reclame un tratamento médico específico. En todo caso, a prevalencia e a percepción de falta de sono medraron nas últimas décadas.
Segundo os expertos consultados, varios factores contemporáneos explican esa peor calidade e cantidade de sono: a extensión da luz artificial, o hábito de uso continuado de pantallas, a escasa desconexión dixital e un modelo de vida 24/7 que empurra a recortar horas de sono. O teletraballo, ao mesturar espazos privados e laborais, tamén contribúe a diluír horarios e alongar xornadas. Todo iso tradúcese nunha media de sono menor que a das xeracións anteriores e nunha maior sensación de fatiga diurna.
Os profesionais recomendan consultar cun especialista cando os problemas de sono afectan a vida cotiá: rendemento laboral, estado de ánimo, seguridade ao conducir ou a capacidade de manter relacións sociais. Os médicos subliñan que as necesidades de sono varían ao longo da vida e entre persoas; máis que contar horas, hai que valorar como se rende ao día seguinte. Se alguén dorme menos tempo pero se mantén funcional e sen soneira, pode non requerer intervención.
A distinción entre cantidade e calidade é clave: hai pacientes que dormen moitas horas pero non alcanzan fases profundas do sono, como ocorre en quen presentan apneias, e por iso non senten o descanso reparador. Síntomas como dor de cabeza matinal, boca seca ou soneira diurna repetida son sinais de que o sono non está a ser efectivo. Estas condicións, ademais, están asociadas a un maior risco de accidentes, pola posibilidade de adormecerse ao volante.
No que atinxe aos suplementos, Carmen Bellido e outros especialistas enfatizan a ausencia de probas concluintes que avalen a súa eficacia xeneralizada para o insomnio. A melatonina conta con evidencia a favor en trastornos do ritmo circadiano e pode reducir modestamente o tempo para conciliar o sono en certas poboacións, pero o seu beneficio a longo prazo e no insomnio crónico é limitado. Ademais, o seu uso debe ponderarse polas posibles interaccións con outros fármacos e pola variabilidade nas formulacións e doses que se comercializan.
Con respecto ao magnesio e á valeriana, a literatura científica arroxa resultados heteroxéneos: algúns estudos indican pequenas melloras, pero moitos ensaios presentan problemas metodolóxicos, tamaños de mostra reducidos ou efectos semellantes ao placebo. A dispoñibilidade sen receita e a percepción de que se trata de produtos «naturais» pode incentivar a automedicación, unha práctica que preocupa aos especialistas polos riscos de interaccións, efectos secundarios e por adiar a procura de tratamentos efectivos como a terapia cognitivo-conductual para o insomnio.
Os profesionais abogan por priorizar medidas de hixiene do sono e tratamentos non farm
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.