Centos de persoas achegáronse este sábado ata o santuario de Os Milagres, no concello ourensán de Baños de Molgas, coincidindo coa xornada dedicada aos mozos dentro da novena. Unha das romarías con maior arraigo de Galicia volveu demostrar que a devoción, lonxe de apagarse, renóvase nas xeracións máis novas.
A recta final da novena
Ca o sábado e o santuario énchese. Non é unha imaxe nova, pero si significativa. Na recta final da novena, Os Milagres acolleu este sábado a unha multitude de fieis e peregrinos chegados desde distintos puntos, no que constitúe un dos días con máis afluencia de todo o ciclo romeiro. A cita deste ano tiña ademais un matiz especial: estaba dedicada aos mozos.
E o matiz importa. A afluencia masiva de peregrinos cara ao santuario, situado en plena comarca de Allariz-Maceda, serviu para subliñar algo que non sempre resulta evidente nas festividades relixiosas tradicionais: que a tradición segue transmitíndose. Os camiños que conducen ao recinto convertéronse durante toda a xornada nunha auténtica marea humana camiñando nunha soa dirección. A cifra de asistentes fala por si soa.
Unha romaría de referencia en Galicia
Quen coñeza o calendario festivo ourensán sabe que Os Milagres non é unha romaría calquera. A fonte consultada descríbea como unha das celebracións con máis impacto social e cultural non só da provincia de Ourense, senón de toda Galicia. Un peso que non se construíu nun día, senón ao longo de xeracións de peregrinos que ano tras ano repiten o camiño ata o santuario.
Ese arraigo apréciase nos detalles. A afluencia non se limita aos veciños de Baños de Molgas nin dos concellos limítrofes: a romaría convoca a xentes de toda a comarca e máis alá, ata o punto de converterse nunha cita con repercusión que trascende o ámbito estritamente local. Difícil atopar na xeografía galega celebracións relixiosas que manteñan semellante capacidade de convocatoria.
O día dos mozos, a proba superada
Convén deterse no protagonista concreto desta xornada. Os mozos foron os grandes convocados do sábado, e a resposta parece estar á altura: a afluencia masiva e o ambiente de gran participación marcaron unha cita concibida precisamente para que as novas xeracións tomen o relevo dunha tradición centenaria.
En moitas romarías, as xornadas xuvenís tenderon a ser as de menor asistencia, desprazadas polos días grandes do calendario. En Os Milagres, o certo é que o día dedicado aos mozos converteuse este sábado nunha das citas con maior presenza de fieis de toda a novena. Non parece casualidade. Hai algo na combinación de camiño, comunidade e tradición que segue funcionando como gancho xeneracional, mesmo en tempos nos que as prácticas relixiosas colectivas perderon forza noutros ámbitos.
Unha tradición que non perde devoción
O balance da xornada é o dunha romaría viva. O santuario ateigado, os camiños cheos de peregrinos e unha afluencia que confirma o lugar de Os Milagres no mapa festivo e devocional galego. A celebración continuará nos próximos días ata completar a novena, aínda que o sábado deixa xa unha das imaxes máis potentes do ciclo: un santuario ao que a xente segue chegando, e chegando en masa.
A ninguén se lle escapa que o verdadeiro termómetro dunha tradición non está na súa antigüidade, senón na súa capacidade de renovarse. Se os mozos seguen peregrinando cara a Os Milagres como o fixeron este sábado, a romaría de Baños de Molgas ten garantida, polo menos, outra xeración de vida. ¿Seguirá sendo así dentro de vinte anos? O que é indubidable é que esta xornada deixou unha sinaxe clara de que o relevo xeneracional, nesta comarca ourensá, está por agora ben encamiñado.
