Ourense prepárase para un verán que podería batir todos os rexistros de pernoctacións

A cidade termal vive un mes de xuño que insinúa o que está por chegar. Os hoteis da capital ourensá arrastran unha tendencia ao alza nos seus libros de reservas, e as agrupacións de hostaleiros da provincia xa fretan as mans ante un escenario que apunta a cifras históricas. Todo, claro, cun condicionante que en Galicia ninguén se atreve a dar por descontado ata que setembro non peche a súa porta: que o clima e os incendios respecten unha provincia que nos últimos veráns coñeceu o lume de preto.

O efecto Xacobeo adiantase e empurra ao turismo nacional

Poucas veces un ano anterior a un Xacobeo xera tanta expectación. O habitual é que o tirón chegue cando o Ano Santo xa está en marcha, pero esta vez o movemento adiantouse de forma notable. Os profesionais do sector vinculados á hostalaría galega interpretan que o turista nacional está tomando posicións, e que moitos chegarán á provincia buscando completar algunha das rutas xacobeas por primeira vez. O fenómeno relixioso, lonxe de esgotarse, parece recargar enerxías xusto cando falta menos para o desembarco masivo de peregrinos.

Non é menor o dato. Quen coñecen o sector levan meses detectando un cambio de patrón no viaxeiro que elixe Ourense. Xa non se trata unicamente do turismo de termas e de interior que tanto se promocionou en campañas pasadas, senón dunha combinación máis ampla na que o compoñente espiritual e camiñante xoga un papel determinante. Fontes da Federación Galega de Hostalaría apuntan precisamente a esa mestura como a receita perfecta para encher camas durante os meses centrais do verán.

Unha provincia que se vende soa cando o tempo acompaña

A ninguén se lle escapa que Ourense leva anos loitando contra o tópico de ser unha provincia de paso, un territorio que os turistas cruzaban sen deterse. Esa imaxe, sosteñen os hostaleiros consultados, cambiou. A variedade paisaxística da provincia —desde os canóns do Sil ata as beiras do Miño, pasando por comarcas como O Ribeiro ou A Limia— converteuse no argumento máis sólido para estender as estancias e multiplicar as pernoctacións. O viaxeiro que descobre que pode unir natureza, gastronomía, patrimonio e augas termais nun radio de quilómetros curtos tende a quedar máis noites. E iso tradúcese en cifras.

Basta con asomarse á fonte de As Burgas en calquera tarde de xuño para comprobar que o pulso do turismo na cidade se acelerou. Grupos de visitantes agólpanse arredor dos chorros de auga quente, cámaras na man, mentres os bares próximos preparan terrazas para unha tempada que se presenta esixente. A imaxe é pequena, case anodina, pero reflicte unha tendencia que os datos de reservas veñen confirmar con frialdade estatística.

O gran condicionante: lume e clima en equilibrio precario

Cómpre lembrar que ningunha previsión turística en Galicia se pode pechar sen unha ollada ao ceo. Os hostaleiros ourensanos son os primeiros en recoñecer que as previsións optimistas dependen dun factor que escapa a calquera plan de marketing. Se os incendios respectan a provincia e as temperaturas non se desbocan ata o punto de disuadir ao viaxeiro, o verán de 2026 pode quedar nos libros como o das cifras definitivas. Se a natureza se torce, toda a planificación vén abaixo en cuestión de días.

O certo é que os últimos veráns deixaron cicatrices no sector. Cada alerta laranxa, cada perímetro de seguridade trazado arredor dun monte ardendo, tradúcese en cancelacións inmediatas e nun pingueiro de reservas que se esvaen. Por iso os hostaleiros prefiren falar de prevención e de prudencia antes de botar as campás ao voo, aínda que os libros de reservas lles sorrían.