Ourense, vítima da inacción municipal
A cidade de Ourense acumula desde 2019 o peche e a paralización de numerosos servizos municipais clave —cultura, termalismo, emprendemento e turismo— que prexudican veciños e visitantes pola falta de decisións claras do goberno local. Baixo a xestión do alcalde Jácome, clausuráronse oficinas con décadas de actividade, deixáronse sen uso instalacións termais e anúnciase o peche inminente de La Molinera, sen proxecto alternativo. As promesas de reaperturas e cesións á iniciativa privada non se materializaron e varias datas comprometidas xa venceron. O resultado é unha rede de recursos públicos que ofrece menos servizos e menos oportunidades formativas e culturais no centro da cidade.
Entre os peches xa consumados figura a Oficina Municipal de Información ao Consumidor (OMIC), en funcionamento desde 1987 e clausurada en 2021, así como un viveiro de empresas que ofrecía nove espazos para emprendedores. Ese mesmo ano produciuse a paralización da Universidade Popular tras 111 anos de actividade, e o museo municipal pechou as súas portas en 2021, acumulando xa cinco anos de inactividade. Moitos deses recortes recaíron sobre actividades con décadas de historia: ciclos de teatro, festivais de música e mostras fotográficas que ata hai pouco atraían público e xeraban tecido cultural.
O caso do museo municipal ilustra a tendencia: tras anos pechado, o goberno local barallaxado reconverter o edificio nun establecemento de hostalería e deriva os visitantes cara a outras salas como a Valente, no canto de recuperar un proxecto cultural propio. O festival de cinema OUFF necesitou a intervención económica da Deputación para seguir adiante, e outros ciclos consolidados viron reduciuse ou desaparecer a súa programación pola falta de apoio municipal. A sensación entre colectivos culturais é de abandono e desinversión en políticas públicas que fomenten a creación e o ocio formativo.
O termalismo, que forma parte do atractivo turístico de Ourense, tamén padece a inacción do Concello. O 15 de xaneiro o concello abriu o prazo de alegacións para a nova ordenanza do espazo termal e asegurou que a piscina e o centro de interpretación abrirían «en dous ou tres meses», situando a data nos primeiros días de abril. Esa previsión non se cumpriu e, a peche deste inverno, a piscina das Burgas continúa sen uso e o centro interpretativo permanece clausurado. Tampouco hai novidades sobre o posíbel contrato de explotación conxunta que se barallara para a xestión deses espazos.
A Molinera, ata agora oficina de turismo e lugar de acollida para visitantes, foi desmantelada polo goberno local fai case un ano incluso con usuarios dentro, nun episodio que xerou críticas pola forma de proceder. No seu día prometeuse transformar o inmoble nunha cafetería que mantería tamén servizos informativos, pero doce meses despois nin o proxecto nin a cafetería existen. Os partidos da oposición foron informados en xuntas de área de que non hai un plan definido para o edificio, o que alimenta a incerteza sobre o seu uso futuro e cuestiona a xestión municipal.
Outro espazo afectado é o Espazo Lusquiños, no barrio da Ponte, que debía celebrar en 2025 o seu décimo aniversario pero fixocho pechado. Dende 2023 o local permanece clausurado baixo a promesa dunha reforma integral e un «proxecto superinnovador» que o Concello nunca concretou, deixando a bandas novas e colectivos culturais sen un escenario para ensaiar e programar. A perda destes enclaves incide especialmente na franxa máis nova da poboación, que ve reducidas as alternativas de lecer e formación.
Os sectores da hostalaría e o turismo tamén sofren as consecuencias: a ausencia dunha oficina de información operativa e a falta de promoción dos recursos termais restan valor á oferta local nunha comunidade que depende en parte do visitante. Ademais, o desmantelamento de servizos municipais crea incerteza entre emprendedores e asociacións que utilizaban espazos públicos para formarse e desenvolver proxectos. A acción municipal, apuntan grupos sociais, non só foi insuficiente senón que en ocasións foi improvisada e extemporánea.
Fronte a esta situación, asociacións culturais e partidos da oposición reclaman un plan de recuperación e unha folla de ruta clara que priorice a apertura de instalacións, a rehabilitación de equipamentos e a participación cidadá nas decisións sobre o seu uso. A necesidade de coordinar investimentos e proxectos con outras administracións, como a Deputación, aparece como imprescindible para reactivar actividades consolidadas e evitar que Ourense perda servizos públicos que, ata hai pouco, lle daban vida. O reloxo político e social corre agora en paralelo co calendario de reaperturas pendentes: o tempo para demostrar xestión está a consumirse.
Pode interesarche:
