Catro mulleres diagnosticadas de cancro de mama antes de cumprir os 50 anos, encabezadas por María Varela, de 43 anos e con enfermidade metastásica, presentaron en marzo de 2026 unha petición dirixida ao Ministerio de Sanidade para que o programa de cribado poboacional inclúa mamografías a partir dos 40 anos. A iniciativa, impulsada en Change.org, acumula xa máis de 65.000 asinaturas e reclama unha revisión do protocolo porque, segundo as afectadas, os tumores aparecen cada vez a idades máis temperás. As asinantes sosteñen que a autoexploración non é suficiente para detectar todos os casos e piden probas periódicas desde os 40 na sanidade pública.
A petición, baixo o lema «O cancro de mama dáse demasiado cedo e as mamografías demasiado tarde», foi rexistrada no Ministerio por integrantes da asociación Bolboretas A Coruña. As promotoras expoñen que na actualidade o cribado poboacional xeneralizado comeza aos 50 anos e que ese patrón deixa fóra mulleres que desenvolven a enfermidade na década dos corenta.
Entre as asinantes figura Verónica Moure, diagnosticada aos 41 anos. O seu caso ilustra as limitacións dos protocolos actuais: detectou un bulto por palpación, pero durante as probas preoperatorias os especialistas localizaron ademais outra lesión que non aparecera na primeira mamografía. Desde entón pasou por cirurxía, quimioterapia, radioterapia e continúa con terapia hormonal.
O testemuño das afectadas
As mulleres relatan experiencias semellantes: tumores que nalgúns casos non eran palpables ou que foron atopados por técnicas complementarias á mamografía inicial. Aseguran que a detección precoz tería cambiado o curso dos acontecementos e que a ampliación do cribado a mulleres máis novas podería identificar casos antes de que avancen.
«Non se pode fiar da autoexploración»
Verónica lembra como a súa vida mudou en poucas semanas desde que pediu cita tras notar unha dureza no peito. Explica que, pese á rapidez coa que recibiu as probas no seu caso, un segundo tumor pasou desapercibido na primeira imaxe e só foi visible en exploracións posteriores.
«O meu foi unha ‘lotería’.»
Ademais de María Varela e Verónica Moure, respaldan a iniciativa outras membros do colectivo, como Rosa Seco e Susana Liñares, todas diagnosticadas antes dos 50. Forman parte de Bolboretas A Coruña, un grupo que acompaña a enfermas de cancro de mama e que fixo desta demanda a súa principal reivindicación pública nas últimas semanas.
Reivindicación e resposta institucional pendente
As promotoras piden que a sanidade pública ofreza mamografías periódicas desde os 40 anos para toda a poboación feminina, sen que sexa requisito ter antecedentes familiares ou factores de risco evidentes. Argumentan que a tendencia a idades máis temperás e a existencia de tumores non palpables fan imprescindible un cambio no protocolo.
Por agora, a petición foi rexistrada e agárdase unha resposta do Ministerio de Sanidade. As promotoras recoñecen que modificar un programa de cribado esixe consensos técnicos e recursos, pero consideran que a evidencia clínica e as historias persoais xustifican unha revisión urxente.
Especialistas en prevención e sociedades científicas adoitan avaliar periodicamente os limiares de idade e a periodicidade das probas en función de estudos poboacionais. As asinantes subliñan que a súa reclamación non busca alarmar, senón previr e ofrecer ás mulleres ferramentas diagnósticas que permitan detectar tumores en fases máis temperás e, con iso, mellorar os prognósticos.
Entretanto, as impulsoras da campaña manteñen a recollida de adhesións e preparan accións de sensibilización para levar a súa petición ás administracións.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.