A Feira Franca de Pontevedra cumpre este ano a súa vixésima quinta edición, e unha das súas tradicións máis queridas, a de comer —ou xantar— na rúa rodeado de outros, volve protagonizar boa parte da festa. Unha galería de imaxes recollidas durante a hora do xantar mostra a parellas, amigos, familias e ata descoñecidos compartindo mesa en plena festa medieval, un momento no que, máis que a comida, o que conta é a conversa.
Cando a mesa importa máis que o menú
Á hora de comer, a festa cambia de ritmo. Dinno quen a viven cada setembro: nas mesas saen as anécdotas de anos anteriores, as historias do verán, os plans pendentes. A comida, alí, pasa case a un segundo plano. Non é menor o dato: unha festa que naceu para evocar un mercado medieval do século XV remata funcionando, sobre todo ao mediodía, como unha gran escusa para sentarse xuntos.
As fotografías publicadas pola prensa local de Pontevedra retratano sen ambigüidade. Mesas longas, grupos heteroxéneos, xente que se coñece no momento e xente que leva décadas repetindo o mesmo plan o mesmo fin de semana. Cuarto de século de festa dan para moitos costume, e esta —a do xantar colectivo— converteuse nunha das sinais de identidade do evento.
Un cuarto de século de festa medieval
Convén deterse na cifra. Vinte e cinco edicións supoñen unha xeración completa de pontevedreses que medraron coa Feira Franca no calendario. O que comezou como unha recreación histórica vinculada ao privilexio que Enrique IV concedeu á cidade para celebrar un mercado franco consolidouse como unha das citas máis multitudinarias do calendario galego, capaz de transformar o casco histórico durante un fin de semana enteiro.
A ninguén se lle escapa que o éxito dunha festa deste tipo non depende só dos espectáculos, os traxes ou a ambientación. Depende de que a xente se quede. E ninguén se queda se non come. O xantar na rúa, con mesas instaladas polos establecementos e grupos que se quentan para non perderse nada, é precisamente o mecanismo que fixa ao público no tempo e no lugar. A cifra fala por si só: un cuarto de século de repeticións converten un xesto en tradición.
Compartir mesa con descoñecidos
Entre as imaxes destaca unha constante que di moito do carácter da festa: a mesa aberta. Non só comen quen chegaron xuntos. Comen tamén quen se atoparon polo camiño, quen reservaron mesa con meses de antelación e quen se apañaron a última hora. Familias enteiras, grupos de amigos de toda a vida, parellas e veciños que só se ven unha vez ao ano coinciden no mesmo espazo durante as horas centrais da xornada.
A memoria en imaxes
Que unha publicación dedique unha galería fotográfica específica —cunha segunda entrega anunciada— ás mesas e aos xantares da festa, e non aos desfiles ou aos mercados, revela onde está o verdadeiro interese do público. O convite é explícito: búscate nas fotos. Cada asistente pode recoñecerse, e moitas familias conservan de feito as súas propias imaxes de edicións anteriores, formando un arquivo doméstico paralelo ao que levanta a prensa.
Ese arquivo compartido, o dos álbumes e as lembranzas, é quizais a mellor medida do que a festa significa. Vinte e cinco anos de Feira Franca son vinte e cinco anos de mediodías longos, de mesas cheas e de historias que se contan e se refacen cada setembro nas rúas de Pontevedra.
Novas Relacionadas
Lo máis lido
- 1. El vínculo gallego de Marta Gómez Montero tras su salida de ‘Malas lenguas’: trayectoria, familia y el eco del revuelo nacional
- 2. O móbil que desenmascarou a cinco gardas civís e a un avogado en Carballo
- 3. El periodista gallego Pedro Blanco toma las riendas de ‘Hoy por Hoy’ este verano
- 4. ¿Puede ocurrir en Galicia un caso de rabia como el del niño murciélago de Canadá?
- 5. Dobre traxedia laboral na A-6: as vítimas mortais viaxaban desde Sarria cara a A Coruña
Invierte en el Paraíso del Caribe
Únete a los inversores inteligentes que ya están generando rendimientos del 12% anual con Salado Golf & Beach Resort en Punta Cana
Solicitar Información Gratuita