A chegada do Novo Montecelo, que está chamado a ser o eixo da sanidade pública na zona de Pontevedra durante as próximas décadas, segue sendo un proceso marcado pola cautela administrativa. Mentres a cidadanía leva anos escoitando promesas sobre a súa posta en marcha, a administración autonómica deu un paso técnico que, máis que aclarar o horizonte, debúbao en clave de prudencia: unha licitación para planificar a mudanza que, lonxe de fixar unha data de estreno total, aposta por unha apertura progresiva. Este movemento, que no papel é un mero trámite lóxico, convértese na chave que mide a paciencia dun sistema sanitario que arrastra atrasos dende hai máis de medio lustro.
Un contrato que fala máis do que parece
A publicación dunha licitación por un importe próximo aos 700.000 euros para organizar o traslado e a posta en funcionamento do Novo Montecelo non é, por si mesma, unha novidade menor. Trátase dun encargo que vai moito máis aló do simple transporte de moble clínico. Quen resulte adjudicatario deste servizo deberá deseñar a secuencia de apertura, coordinar as fases e ordenar o encendido efectivo da actividade asistencial. Noutras palabras, a administración externalizou a responsabilidade de definir cando e como se abrirán as portas do hospital, o que introduce un novo actor nunha ecuación que xa de por si acumulara un atraso considerable.
O que realmente chama a atención é o prazo que se manexa: nove meses para organizar e executar a mudanza. Se se ten en conta que a obra civil está prácticamente finalizada e que os últimos grandes lotes de equipamento xa foron contratados, este marxe temporal non parece responder a unha urxencia, senón a unha estratexia de implantación escalonada. A administración optou por non fixar unha data concreta para a apertura total, senón que preferiu deixar a porta aberta a un arranque por fases. Isto implica que servizos como Radioterapia, cuxa posta en marcha xa se adiantara para 2026, manteñen a súa planificación, mentres que o estreno completo do complexo queda suxeito ao cronograma que elabore o futuro adxudicario.
A sombra dos prazos incumpridos
Para entender o escepticismo que rodea a este anuncio, basta con poñer a vista atrás. O Novo Montecelo acumula máis de cinco anos de obras, o dobre do tempo que inicialmente se había previsto. Esta dilatación xerou un desgaste na confianza dos profesionais sanitarios e dos pacientes, que viron como as datas de apertura se ían movendo no calendario sen unha explicación clara. A memoria das promesas incumpridas pesa máis que calquera comunicado oficial.
Neste contexto, a licitación do plan de traslado pode interpretarse como un intento de poñer orde nun proceso que se había vuelto opaco. Pero tamén é un xesto de realismo: ao externalizar a planificación, a Xunta recoñece implícitamente que a complexidade do proxecto esixe unha xestión especializada que non se pode improvisar. Non obstante, o feito de que se fale dunha «apertura por fases» e non dun estreno unitario suxire que a organización interna do centro será un quebracabezas de difícil encaixe.
Implicacións para a sanidade pública da zona
A posta en marcha do Novo Montecelo non é só un problema logístico; é unha cuestión de saúde pública. A zona sanitaria de Pontevedra necesita con urxencia un hospital que desconxeste as instalacións actuais, que en moitos casos están obsoletas ou saturadas. A apertura escalonada, aínda que prudente dende o punto de vista técnico, xera incertitude sobre cando os cidadáns poderán beneficiarse da totalidade dos servizos previstos.
