Un simpa de 7.000 euros tras un aniversario acende as alarmas na hostalaría galega

Setenta euros por cabeza. Iso sairía, de media, o banquete que 84 persoas gozaron nun restaurante galego o pasado fin de semana e do que, segundo as cifras que xestiona o propio establecemento, ninguén pagou un só euro. O Tropicaña calcula que a voda —non: unha festa infantil de aniversario— custoulle 7.000 euros en comida, bebida e traballo, e o caso serviu para que o sector saque á luz algo que viña sufrindo en silencio: o aumento dos impagamentos en celebracións, sobre todo en vodas, tal como recollen as asociacións de empresas galegas de morosos consultadas trala publicación do caso por La Voz de Galicia.

Unha festa de 84 comensais e nin unha tarxeta

As cifras, por si soas, dan vertixe. Oitenta e catro persoas, entre adultos e nenos, con menú, bebida e tartas incluídos. Un evento que esixe reservas, preparación previa, persoal extra en sala e cociña, e compras a provedores días antes. E, no momento da verdade, unha mesa de contas baleira: o restaurante quedou sen cobro, cunha factura de 7.000 euros que agora deberá reclamar por vía xudicial se quere recuperar algo.

Non é un caso illado, insisten desde o sector. As empresas dedicadas a xestionar listas de morosos galegas alertaron dun aumento sostido dos impagamentos en vodas e grandes celebracións, xusto o tipo de evento que deixa máis marxe ao establecemento e que, cando se esvaece o pagamento, provoca máis burato na caixa. A proporción entre o que custa montar unha voda ou un evento deste tamaño e o que se perde cun simple «voume sen pagar» non ten comparación coa campaña dun menú do día.

Unha empresa de cobro ofrécese de balde a perseguir o caso

A repercusión do caso foi tal que unha compañía especializada en recobro de débedas ofrecéronse a perseguir o impagamento sen cobrar honorarios, co obxecto de dar exemplo e presionar na dirección contraria: que o que se vai sen pagar saiba que si habrá consecuencias. O xesto, pouco habitual nun sector que vive precisamente de cobrar comisións, di moito do eco que tivo o episodio entre os hostaleiros.

Convén recordar que o chamado «simpa» grupal non é un delito complexo de perseguir cando hai datos: nomes, teléfonos, reserva previa. Pero recuperar 7.000 euros vía civil é un proceso longo, con custas e tempos xudiciais que rara vez compensan o esforzo para un negocio pequeno. Aí está a chave do problema: o impagamento deste tipo é rendible para quen o comete precisamente porque a reclamación custa máis que a débeda.

O sector pide medidas ante unha práctica cada vez máis frecuente

Os empresarios de hostalaría galegos levan tempo pedindo mecanismos de protección: sinais ou pagamentos anticipados en reservas de grupos grandes, fórmulas de prepago para eventos con menú pechado, ou polo menos unha política máis estrita de confirmacións con datos verificables. O caso do aniversario de 84 persoas, coa súa factura de 7.000 euros, puxo enriba da mesa un debate que as asociacións de control de morosidade levan meses avisando: os impagamentos en vodas e celebracións están a medrar, e moitos locais pequenos non están preparados para absorber un golpe así.

A cifra fala por si soa. Para un restaurante de tamaño medio, 7.000 euros poden equivaler a semanas de beneficio íntegro, quizabes a unha nómina. Que un evento familiar, ademais infantil, remate así di pouco do momento e bastante da impunidade coa que se conta.