O pulso entre o Concello de Santiago e unha das súas entidades sociais máis veteranas alcanzou un punto de non retorno. A Unión de Artesáns, mutualidade que representa a preto de sete mil profesionais do sector en toda Galicia, recibiu unha comunicación oficial do goberno local que lle ordena o cese da actividade na súa sede da Rúa Xeneral Pardiñas. O argumento esgrimido pola administración é puramente técnico: a organización desenvolve as súas funcións sen a preceptiva licenza urbanística que ampare o uso actual do inmoble.
A notificación caeu como un vaso de auga fría no seno da directiva, que non oculta a súa percepción de estar sendo obxecto dunha presión desmedida. Para entender o conflito hai que remontarse ás obras de accesibilidade que a mutualidade pretendía executar no edificio. A instalación dun ascensor, un proxecto aparentemente inocuo e necesario, converteuse no detonante dun desencuentro que agora escalou ata a ameaza real do precinto.
A orixe do desencuentro: a accesibilidade como detonante
A decisión municipal non se entende sen o contexto das tensións previas. Desde a entidade considérase que o expediente de disciplina urbanística aberto agora non é máis que a consecuencia directa dun contencioso anterior co Concello. As trabas administrativas á hora de acometer as reformas necesarias para adecuar o edificio á normativa de accesibilidade haberían creado un clima de fricción que, segundo a visión dos responsables da mutualidade, desembocou nesta orde de peche. O que para Raxoi é un simple control de legalidade, para a Unión de Artesáns é unha resposta desproporcionada a un conflicto previo.
Que ocorre cando unha entidade centenaria choca co planeamento urbanístico do século XXI? A resposta, no caso de Santiago, parece ser o peche administrativo.
Un paro forzoso que afecta a miles de profesionais
As consecuencias desta orde van moito máis aló dun simple cambio de oficina. A sede da Unión de Artesáns é o corazón administrativo e social do colectivo. Alí xestiónanse as altas e baixas da mutualidade, ofrécese asesoramento fiscal e laboral, e organízanse as actividades de promoción do sector artesán. O peche forzoso destas instalacións deixa no aire a atención diaria aos asociados e obriga á organización a buscar unha solución de emerxencia para non paralizar a súa actividade. A incertitude apoderouse dos miles de profesionais que dependen dos servizos da entidade, que ven con estupor como un conflito urbanístico aló da súa labor cotiá ameaza con desarraigar do centro de Compostela ao seu principal representante institucional.
Un test para a convivencia urbanística en Compostela
Máis aló da anécdota concreta, o caso da Unión de Artesáns plantea un debate de fondo sobre a relación entre o tecido asociativo histórico e a administración local nunha cidade Patrimonio da Humanidade. O casco histórico de Santiago é un espazo de convivencia complexa, onde as normativas de protección do patrimonio chocan a miúdo coas necesidades de renovación e accesibilidade dos edificios. Ata que punto pode a rigidez urbanística poñer en perigo a pervivencia de entidades que levan décadas arraigadas na cidade? Este expediente converteuse nun test de lume para a política municipal, un exame sobre se existe vontade de flexibilizar a norma cando o interese social está de por medio.
Conclusión: O diálogo como única saída
A orde de peche das oficinas da Unión de Artesáns é moito máis que un simple expediente administrativo. É a evidencia dun diálogo roto e dun conflito enraizado que escalou ata as súas últimas consecuencias. A pelota está agora no tellado da política municipal, que deberá decidir.
Fonte: El Correo Gallego.
