Vigo abastecerá de auga a Baiona aínda que a cidade olívica xa tivo que empezar a aplicar medidas de restrición de consumo polo descenso das súas reservas hídricas. O rexedor vigués garantiu o suministro a través do encoro de Eiras e aproveitou o anuncio para reclamar, unha vez máis, unha nova presa para a área metropolitana.
Unha petición de auxilio desde O Val Miñor
A próxima semana está citada no calendario de ambos os concellos. O alcalde de Baiona acudirá a Vigo para solicitar formalmente o suministro de auga para o seu municipio, e a resposta, segundo adiantou o primeiro edil vigués, xa está decidida: será afirmativa. A auga sairá do encoro de Eiras, a gran infraestrutura que dá servizo á cidade e a boa parte do seu contorno.
Non será un trasvase sinxelo. Para garantir o abastecemento ao municipio de O Val Miñor, situado no suroeste da provincia de Pontevedra e con Baiona como cabeza de comarca, será necesario reforzar a presa de Zamáns con recursos procedentes de Eiras. Desde esa infraestrutura poderase atender a demanda do conxunto do val, que tamén integra Nigrán e Gondomar.
Restricións en casa, axuda fóra
O chamativo do xesto é o momento elixido. Vigo comezou a aplicar medidas para reducir o consumo de auga ante o descenso das reservas, unha situación que reflicte a presión que a falta de choivas está a exercer sobre todo o sur de Galicia. Que a cidade comparta o seu recurso hídrico cun municipio veciño mentres se ve obrigada a recortar o gasto interno di moito da delicadeza do mapa da auga na comarca.
A ninguén se lle escapa a dimensión do problema. O alcalde vigués cifra en máis de 600.000 habitantes a área que depende do sistema hídrico do gran Vigo, aos que hai que sumar unha importante actividade industrial, intensiva en consumo de auga. Eiras, sostén, quedouse pequeno para esa demanda conxunta.
Unha reclamación de quince anos
Convén recordar que esta non é unha queixa xurdida coa seca actual. O rexedor vigués afirma que hai xa quince anos reclamou á Xunta de Galicia a construción dunha nova presa para a cidade e o seu contorno. Aquela petición, como as que viñeron despois, non atopou resposta. Agora pide que a Administración autonómica, xunto co Goberno central e o propio Concello, afronte de uma vez por todas esa infraestrutura pendente.
Demasiado tempo perdido. O debate sobre a nova presa leva anos no caixón mentres a poboación e a industria da rexión de Vigo non deixaron de medrar, e o ciclo climático vólvese cada vez máis errático. A situación de Baiona, obrigada a pedir auga prestada ao seu veciño, é a proba máis recente de que o sistema está a tocar teito.
A auga, un asunto metropolitano
O caso pon sobre a mesa unha evidencia que transcende a anécdota estival: o abastecemento hídrico do sur de Pontevedra é un asunto metropolitano que ningunha administración pode resolver por separado. Eiras e Zamáns funcionan hoxe como un sistema interconectado do que dependen centos de miles de persoas, desde a ría de Vigo ata as praias de Baiona. A solidariedade interconcellos resolve o presente —o trasvase a O Val Miñor evitará o peor este ano—, pero non arranxa o fondo.
Quedará a pregunta incómoda para os próximos meses: cantos veráns máis poderá o sistema aguantar sen a nova presa que Vigo leva quince anos reclamando? Porque compartir a auga é loable cando hai de sobra. O problema chega, como agora, cando falta ata para un mesmo.
