Ignatius Farray: a comedia pode servir tanto ao ben como ao mal

Ignatius Farray actuará este domingo 15 de marzo de 2026 ás 19:00 en Can Ventosa, en Ibiza, dentro do festival Mal del Cap, e plantexa que a risa non é inocua: «a comedia é unha forza poderosa» que pode empregarse para ben ou para mal. O cómico canario comparte escenario coa tamén humorista, actriz e guionista Irene Minovas e aproveitará a cita para reflexionar sobre os límites do humor e a responsabilidade do artista. O espectáculo forma parte dunha programación dedicada ás voces que se sitúan ao marxe e que, segundo o propio festival, buscan narrativas singulares. Farray advirte que o contexto e a relación co público marcan ata onde se pode chegar sobre o escenario.

Para Farray, a popularidade da comedia transcende ás salas e integrouse en case todos os ámbitos da vida pública, desde internet ata os discursos políticos e os informativos televisivos. Esta presenza en todos os ámbitos, sostén, amplifica tanto o seu potencial transformador como a súa capacidade para causar dano, e obriga aos humoristas a calibrar mellor as súas decisións. O cómico afirma que non existe un permiso universal para bromear sobre calquera asunto e de calquera maneira; a complicidade do público é o termómetro que lexitima determinadas provocacións. Cando esa complicidade falla, as bromas poden percibirse como ofensivas ou vulnerar a fronteira que separa a comedia do acoso.

Farray subliña ademais a influencia da súa orixe insular na súa forma de entender a relación cos espectadores. Nado en Tenerife, recoñece que o público da illa posúe unha mirada cómplice que facilita un tipo de conexión moi particular e, por extensión, permite explorar territorios máis arriscados sobre o escenario. Esa singularidade, vincula coa proposta do festival —titulado Mal del Cap e subtitulado Narrativas Malditas—, onde prevalecen puntos de vista que se saen das convencións. A metáfora da illa, explica, funciona como un paralelismo da comedia: fragmentos de terra cunha voz propia rodeados por un mar de opinión homogénea.

Preguntado sobre a normalización do humor negro, o cómico admite que determinadas formas de chiste aumentaron a súa presenza e visibilidade, pero insiste en que a tolerancia a ese tipo de humor depende moito do momento e do lugar. Recoñece que en ocasións pode equivocarse ao interpretar un clima de complicidade e que, cando iso ocorre, o erro é responsabilidade do intérprete. Esa autocrítica forma parte do seu discurso sobre os límites da comedia e da importancia de comprender o público antes de cruzar determinadas liñas. Para Farray, aceptar esa fragilidade é parte do oficio e non exime o humorista de dar contas.

O artista tamén reflexiona sobre o papel das redes sociais e os memes como novos espazos públicos onde o humor se fabrica e se distribúe a alta velocidade, modificando os códigos tradicionais da broma. Neste ecosistema, a comedia convértese con frecuencia nun comentario político e social, e os creadores atópanse a miúdo reclutados para ofrecer interpretación ou xuízo sobre a actualidade. Esa demanda, engade, transforma a figura do cómico nun actor cultural con maior influencia, aínda que non sempre con ferramentas necesarias para xestionar as consecuencias. A rapidez coa que circulan os contidos, sinala, reduce o marxe para a reflexión e aumenta o risco de malentendidos.

Xunto a Farray, a presenza de Irene Minovas completa a velada cun perfil que combina a comicidade coa interpretación e a escritura, o que dota o espectáculo dunha textura diversa. Minovas, catalá, compaxina a escena con traballos no cine e na televisión e achega á función unha mirada distinta que dialoga coa proposta de Farray. A combinación de ambos, segundo adiantan, busca equilibrar o ton provocador con matices dramaturxicos e narrativos que enriquecen