A posibilidade de que Ribadavia e Carballeda de Avia acaben compartindo municipio converteu o último pleno da corporación nun fervedoiro de reproches e demandas. O que o goberno local planta como un estudo de viabilidade, a oposición véo como unha manobra opaca que precisa, antes de nada, o respaldo da cidadanía. O ambiente, a xulgar polas intervencións, non puído ser máis tenso.
Mentres o alcalde defendía a necesidade de analizar a fondo os números antes de pronunciarse, os grupos minoritarios esixían un xiro radical: parar a maquinaria administrativa e abrir o debate ás rúas. Aí está a clave do desencontro. Non se discute se a unión é boa ou mala; discútese quen ten dereito a decídila.
Unha moción que pide voz para os veciños
O Bloque Nacionalista Galego foi o encargado de poñer as cartas sobre a mesa. A súa moción, rexistrada para a sesión, planteaba unha cuestión de calado democrático: que os residentes de ambos os concellos fosen consultados antes de que o proxecto tome forma definitiva. A portavoz nacionalista foi clara ao manifestar que non existe unha oposición frontal ás fusións na comarca do Ribeiro, pero que o caso de Carballeda esperta demasiadas incógnitas como para avanzar a cegas.
Falta de información e condicións descoñecidas. Eses son os dous argumentos que esgrimiu a formación para xustificar a súa petición. Ninguén na oposición parece disposto a asinar un cheque en branco, e a sensación de que o goberno local garda demasiados datos no gabián non axuda a xerar confianza. A petición de someter a cuestión a referendo local non é un capricho; é a resposta lóxica a un proceso que, de consumarse, cambiaría a estrutura política e administrativa de toda a zona.
O goberno local prefire os informes antes ca as urnas
A resposta do equipo de goberno non se fixo agardar. A súa postura, defendida polo rexidor municipal, asíntase nun principio tan sinxelo como discutíbel: non se pode preguntar á xente sen ter antes un ditame técnico que abele ou desaconselle a operación. Para o executivo local, a prioridade agora mesmo é contratar ou elaborar os estudos pertinentes que determinen se a fusión resulta sostíbel desde o punto de vista económico e de servizos.
Cómpre recordar que este tipo de procesos non se improvisan. Detrás dunha fusión municipal hai un labirinto burocrático que inclúe informes da Xunta, análises de débeda, reordenación de cadros de persoal e un sen fin de trámites que se poden alongar durante anos. O goberno local sostén que, sen eses datos sobre a mesa, calquera consulta veciñar estaría viciada de orixe. Unha postura prudente, sen dúbida, pero que choca frontalmente coa demanda de transparencia da oposición.
Non sembla casualidade que o debate chegue en pleno verán, coa actividade política reducida e os veciños máis pendentes das festas ca dos plenos municipais. A oposición, consciente diso, xa anunciou que non baixará a garda e que levará o asunto a todas as comisións informativas que sexan necesarias.
Un proceso con máis preguntas ca respostas
Canto custaría a operación? Que pasaría cos servizos que hoxe presta cada concello por separado? Mantería Carballeda a súa identidade ou quedaría diluída nun municipio máis grande? Son as preguntas que planan sobre a comarca e que, por agora, non teñen resposta oficial. Os técnicos terán a última palabra, pero a política non entende de prazos administrativos e a presión social pode acelerar ou frear o proceso.
A situación lembra á doutros municipios galegos que exploraron esta vía nos últimos anos. Algúns proxectos chegaron a bo porto; outros quedaron no caixón por falta de consenso. A diferenza neste caso é que a iniciativa parte do propio goberno local, o que lle outorga un impulso inicial do que carecen outros intentos.
O certo é que Ribad
