A Xustiza baixa a indemnización a unha paciente amputada en Povisa por ser fumadora

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia confirmou unha indemnización de 90.000 euros para unha muller á que os cirurxiáns do Hospital Povisa de Vigo tiveron que amputarlle parte dunha perna no ano 2019. Como adiantou La Voz de Galicia, a resolución xudicial marca un precedente insólito ao introducir un matiz escrutado con lupa polos xuristas: a cifra acordada viuse reducida porque a paciente era fumadora, o que, a xuízo do tribunal, dificultou a súa propia recuperación e empeorou o seu pronóstico vital.

O factor do tabaco como atenuante da responsabilidade sanitaria

Poucas veces un fallo xudicial xera tantas lecturas atopadas dentro e fóra da xudicatura. O caso remóntase a unha intervención cirúrxica realizada en 2019 nas instalacións do coñecido centro hospitalario vigués. A raíz das complicacións xurdidas durante e despois do proceso médico, os facultativos non tiveron outra opción clínica que proceder á amputación da extremidade inferior da muller. A debacle sanitaria derivou nunha demanda por responsabilidade civil que terminou encadeando recursos ata chegar ao máximo órgano xudicial da comunidade autónoma.

Cómpre recordar que o litixio non versaba unicamente sobre se houbo ou non unha mala praxis por parte do equipo médico. Aí está a clave desta sentenza. O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia deu por probado o dano e a necesidade de resarcir economicamente á vítima. Con todo, os maxistrados introduciron unha variable inesperada e certamente polémica na súa análise do caso. A ninguén se lle escapa que o consumo de tabaco é un factor de risco clínico xeneralizado, pero utilizar o hábito tabáquico dun paciente como argumento para recortar unha indemnización por unha amputación abre un debate de enorme calado sobre a corresponsabilidade médica e o autocoidado.

O razoamento do alto tribunal galego sostén que a paciente non colaborou de xeito activo na redución do seu tabaquismo. O tribunal argumentou que a muller non tratou de mitigar a súa adicción á nicotina antes e durante o proceso de recuperación, o que, segundo a interpretación dos maxistrados, complicou sobremaneira o traballo dos profesionais sanitarios. Púxoo «máis difícil», recolle o fallo. Unha afirmación que pesou de forma directamente proporcional na calculadora final da cantidade económica a aboar polo centro.

Noventa mil euros e a perda irreversible dunha extremidade

A cifra fala por si soa. Noventa mil euros de compensación económica a cambio da perda parcial dunha perna para sempre. A confirmación desta cantidade por parte do TSXG aldraxa xudicialmente unha disputa legal que xa acumula anos de recursos, escritos e alegacións. O hospital de titularidade privada situado no corazón de Vigo deberá facer fronte ao desembolso económico ditaminado, dando por pechada unha ferida xurídica que, loxicamente, non pode cicatrizar a ferida física da paciente.

Difícil atopar un equilibrio exacto entre o dano sufrido por unha paciente nunha camilla e a responsabilidade civil dunha institución sanitaria con décadas de percorrido no norte do país. Tempo de máis. Non é menor o dato de que o litixio se alongase desde aquel fatídico 2019 ata o verán de 2026. O desgaste emocional e procesual para todas as partes implicadas neste tipo de procedementos adoita ser maxestuo, especialmente cando o resultado irreversible, como é unha amputación, condiciona de forma absoluta a autonomía e a calidade de vida dunha persoa para sempre.