Alfredo Silva Tojo, director xeral de Asistencia Sanitaria do Sergas, advirte que as consecuencias das xornadas de folga nos hospitais galegos non se limitan aos días de mobilización. Esta semana, a administración rexistrou a anulación de máis de 360 intervencións só nas especialidades de traumatoloxía e oftalmoloxía, un termómetro do dano inmediato e, sobre todo, do que se acumula nas semanas posteriores.
Impacto inmediato: cirurxías suspendidas e pacientes en lista de espera
En centros como o CHUAC de A Coruña, o CHUS de Santiago e o CHUVI de Vigo, a xestión de quirófanos viu-se obrigada a priorizar a atención urxente. Fontes de planta sinalan que durante os días de folga se deixou de operar actividade programada habitual, co consiguiente traslado de pacientes a datas posteriores. Non todas as intervencións son iguais: mentres que unha cirurxía oncolóxica ou unha fratura complexa se mantén, moitas intervencións que melloran a calidade de vida —cataratas, artroscopias programadas, próteses— sufriron atrasos que non son meramente administrativos.
Para quen agarda unha operación de traumatoloxía, o aprazamento pode traducirse nunha recuperación máis longa ou en secuelas funcionais. En oftalmoloxía, prolongar a espera por cataratas ou desprendementos precoces supón perda de autonomía para persoas maiores que viven en concellos dispersos do interior, desde a Mariña lucense ata a montaña ourensá. Silva Tojo subliña a complexidade de calcular cando se recuperará a normalidade: reubicar axendas, asegurarse de que as probas preoperatorias sigan sendo válidas e dispoñer de camas e equipos non é cuestión dun par de tardes.
«A folga non só afecta nos días de paro, o maior impacto aparece despois»
A frase, pronunciada polo director xeral, resume o diagnóstico da administración: o efecto inmediato tradúcese en cancelacións, pero o efecto real mídese na capacidade que teña o sistema para absorber a sobrecarga posterior. Os responsábeis sanitarios advirten que non abonda con engadir quendas; a recuperación esixe coordinación entre servizos, dispoñibilidade de quirófanos e reordenación da lista de prioridades clínicas.
Antecedentes e por que a recuperación será lenta
As folgas son a manifestación visible de tensións acumuladas: reivindicacións salariais, demandas sobre a xornada laboral e o malestar por plantillas consideradas insuficientes. Galicia, cunha poboación máis envellecida que a media española e un mapa sanitario marcado pola dispersión xeográfica, arrastra dificultades para cubrir prazas en áreas rurais e en especialidades concretas. Esa fraxilidade converte cada xornada de paro nun gargalo que logo resulta caro de desfacer.
Ademais, a organización cirúrxica planifícase con semanas, ás veces meses, de antelación. Cando se anulan bloques cirúrxicos, non se trata só de mover aos pacientes; hai que volver pactar quendas con anestesistas, enfermaría e servizos de reanimación. As probas diagnósticas previas poden caducar, obrigando a repitalas; os respiradores, camas e material consumible deben estar dispoñibles. Por iso as cifras de cancelacións —máis de 360 só nas dúas especialidades citadas— non representan unicamente unha estatística, senón a punta dun iceberg organizativo.
Na discusión pública, a Xunta e a xerencia do Sergas apelan ao diálogo cos sindicatos, mentres que as organizacións profesionais reclaman medidas concretas sobre plantillas e condicións laborais. Ao mesmo tempo, algúns pacientes optan por acudir á privada cando poden permitírselo, o que introduce un elemento de desigualdade e dilúe a confianza no sistema sanitario público.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.