Ás 15:46 horas do próximo venres 20 de marzo comezará oficialmente a primavera no hemisferio norte cando o Sol cruce o punto de Áries. A chegada da estación coincide en Santiago co peche dun inverno especialmente húmido: o pluviómetro do Observatorio Astronómico Ramón María Aller da USC rexistrou un total de 831,3 litros por metro cadrado, a segunda cifra máis alta desde que se teñen rexistros neste século.
Un inverno que deixa cifras históricas e rúas empapadas
As cifras falan por si sós. Con 831,3 l/m² acumulados na estación da USC, Santiago despide un inverno que só é superado polo episodio de 2001, cando se chegaron a recoller 1.445,7 l/m². O pasado ano invernal tamén foi notable, con 748 l/m² en 2025, o que sitúa os últimos invernos como períodos de precipitacións por riba da media histórica.
No centro da cidade, os adoquíns da Alameda e as ribeiras do río Sarela aguantaron meses de humidade continuada. Non é estraño ver veciños con botas de auga e paraugas; segundo datos recollidos por observadores locais, Santiago apenas acumulou unha vintena de xornadas secas nos últimos tres meses. Para os servizos municipais, o reto tradúcese nun aumento do manteñemento dos sumidoiros e dos desaugadoiros, así como en intervencións puntuais en zonas con tendencia a encharcamientos.
Os agricultores da comarca recibiron a choiva con sentimentos encontrados. Coa falta dunha campaña agrícola xa definida para a primavera, o exceso de auga facilita a recarga de acuíferos e encoros, pero pode atrasar labores de sementeira e aumentar o risco de enfermidades nas colleitas se a atmosfera se mantén húmida demasiadas semanas.
Equinócio, lúa chea e un ceo que promete espectáculo
O inicio da primavera non é só meteorolóxico, senón astronómico. Cando o Sol atravesa o meridiano do punto vernal —Áries na nomenclatura clásica—, Terra e ceo marcan o equinócio: teoricamente, día e noite igualan a súa duración. Como explica o profesor José Ángel Docobo, coordinador científico do observatorio da USC, a realidade práctica difire pola luz do crepúsculo.
“Nestos días, no entorno do equinócio, as duracións do día e da noite son teoricamente iguais. O Sol sae exactamente polo leste e o ocaso prodúcese exactamente polo oeste. Non obstante, debido á luz crepuscular, antes da saída do Sol e despois do ocaso, a claridade supera á escuridade”.
A astronomía da estación trae ademais datas relevantes para o calendario relixioso e festivo. A primeira lúa chea da primavera chegará o 2 de abril, e ese plenilunio marca á súa vez a data da Pascua: o domingo de Resurrección será o 5 de abril, o primeiro despois da primeira lúa chea da estación.
Para os afeccionados ao ceo, Docobo anticipa unha primavera rica en observacións a simple vista: Mercurio, Venus, Marte, Xúpiter e Saturno estarán accesibles en distintos momentos. Mercurio, sempre esquivo, poderá localizarse antes do amencer a principios de abril e, máis tarde, tras o ocaso a mediados de xuño. Venus exercerá de lucero vespertino durante toda a estación; Marte e Saturno aparecerán na franxa oriental antes do amencer desde mediados de abril; e Xúpiter, na constelación de Xéminis, amosarase nas primeiras horas da noite, desprazándose cara ao oeste conforme avance a primavera.
Máis alá do termómetro: rexistros térmicos e duración da estación
Este inverno tamén deixou contrastes térmicos chamativos. A temperatura máxima rexistrada na capital foi de 24,2 ºC o pasado
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.